Adrián Barbón, presidente del Principado de Asturias, mostrou o interior do apartamento oficial en Oviedo nun percorrido que revela detalles persoais e cotiáns. O vídeo, difundido o 16 de marzo de 2026, sitúa a vivenda como refuxio nocturno do xefe do Executivo cando a axenda esixe presenza na capital. O reportaxe explica por que Barbón mantén ese domicilio no centro de Oviedo, pese a residir habitualmente en Laviana, a súa «toma de terra».

O apartamento, ubicado cerca de la Junta General y del parque de San Francisco, abriu como espazo para presidentes hai catro décadas e foi adaptándose co tempo. Foi acondicionado no mandato de Pedro de Silva e reformado coa chegada de Vicente Álvarez Areces e Francisco Álvarez-Cascos, os dous expresidentes que viviron alí con máis asiduidade. Desde entón funciona como residencia de servizo para quen necesiten durmir na capital pola intensidade do traballo institucional.

O percorrido pon de manifesto a mestura do institucional e do doméstico: libros apilados, obxectos persoais e pequenos guiños que humanizan a figura do presidente. Na entrada, un felpudo cunha inscrición regala unha anécdota sobre a pandemia e a relación co persoal sanitario que o atendeu durante a covid.

«Entra ti, Barbón non me deixa saír»

Lecturas, series e aficións

As estanterías amosan a paixón do presidente pola historia e pola política. Barbón confesa preferir novelas e ensaios históricos para desconectar, aínda que tamén incorpora lecturas sobre estratexia internacional para manter perspectiva na súa xestión. Entre os títulos mencionados aparecen obras de Henry Kissinger, Michael Wolff e John Bolton, que evidencian o seu interese pola política exterior e por entender figuras contemporáneas.

A especial atención á lectura convive coa afección polas plataformas de streaming, un hábito que se acentuou durante a pandemia. Ao presentar a vivenda, o dirixente sinala que a ficción tamén forma parte da súa rutina de descanso e ocio, e menciona de forma xocosa algunhas das súas últimas eleccións audiovisuais.

«Estou a ver unha serie de Spielberg»

Obxectos cotiáns e detalles persoais

O apartamento ofrece ademais escenas domésticas que contraponen a solemnidade do cargo coa naturalidade da vida privada. Na mesilla figura un rosario, un pequeno símbolo de intimidade e tradición que acompaña a estadía nocturna do presidente. Ese toque persoal súmase a outros obxectos chamativos que saltan á vista na visita á vivenda.

Un dos elementos que máis despertou curiosidade é unha cunca decorada coa imaxe de Barbie que contén o rostro do propio Barbón, un guiño humorístico que contrasta coa colección de libros e documentos de traballo. Xunto a iso, nunha das habitacións aprecíase unha cinta de andar; o presidente emprega, segundo explica, como complemento á súa rutina para manterse en forma entre compromisos institucionais.

O conxunto do apartamento recolle, por tanto, a dobre condición de espazo funcional e fogar provisional. Serve tanto para reunións e tarefas propias do Goberno como para momentos de descanso, o que se percibe na distribución do mobiliario, estanterías cheas e obxectos persoais distribuídos con sinxeleza.

Máis aló do anecdotario doméstico, o vídeo subliña a estratexia simbólica de achegar a figura pública ao cidadán mostrando o seu entorno privado. A decisión de amosar detalles íntimos responde, en parte, a unha vontade de normalizar a imaxe do presidente e transmitir cercanía nun contexto político marcado pola intensa actividade institucional.

O apartamento de Presidencia, coa súa historia e os obxectos que agora comparte Barbón, ofrece unha instantánea da vida pública que se vive fóra do despacho: unha mestura de traballo, ocio e hábitos cotiáns que axudan a explicar a rutina do quen dirixe o Executivo asturiano.