Julio Iglesias publicou nas súas redes sociais unha carta de despedida dirixida a Fernando Ónega, falecido a pasada semana en Madrid aos 78 anos. Nun mensaxe cargado de afecto e lembranza, o cantante narra as conversas que mantivo co xornalista nas últimas semanas e explica por que non puido acompañar en persoa á capela ardente instalada na Casa de Galicia. O texto, difundido o 10 de marzo, súmase ás multitudinarias mostras de condolencia que chegaron desde a política, os medios e a cultura.

A desaparición de Ónega, figura coñecida pola súa traxectoria na comunicación, provocou un intenso despregamento de homenaxes. Durante os días posteriores á súa morte, centos de persoas visitaron a capela ardente en Madrid para renderlle tributo, e as redes sociais enchéronse de mensaxes que poñen en valor o seu oficio e o seu carácter. Entre esas mensaxes destacou a misiva pública de Iglesias, que quixo deixar por escrito unha despedida persoal aínda que non puidese estar na Casa de Galicia.

Na carta, Iglesias define a Ónega como un home cuxa sensibilidade e coñecemento dos sentimentos marcaron os que o seguiron. O artista lembra cunha voz íntima as conversas telefónicas que mantiveron no último mes e admite a dificultade de atopar palabras que estean á altura de quen foi o seu amigo. A reflexión máis sentida do texto remata cunha frase que resume o seu consolo: «Desde a terra ao ceo a distancia non é tan grande», escribiu o cantante.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Máis alá do lamento, o escrito ofrece detalles sobre a proximidade que mantiveron nos últimos días. Iglesias explica que tratou de chamar con frecuencia para transmitir ánimo, que respectou os ritmos da familia e que, cando non atendía o teléfono, agardaba a que a súa esposa o achegase para poder falarlle. Describe pequenos xestos cotiáns —unha chamada a unha hora concreta, o teléfono posto xunto á cama— que se converteron en intentos de soster a forza do comunicador nos seus últimos momentos.

O cantante tamén comparte a súa dificultade para insuflar ánimo a alguén a quen valora pola súa intelixencia e humanidade. No seu mensaxe reivindica a grandeza profesional de Ónega e subliña a pena que deixa a súa ausencia entre os que o coñeceron. Iglesias, que segundo o seu propio relato é padrino do fillo menor do xornalista, dirixe ademais palabras de consolo á familia, en particular para Ángela e aos fillos, aos que lles envía «todo o meu agarimo».

A carta de Iglesias chega nun contexto no que as condolencias se sucederon desde ámbitos moi diversos. Políticos, colegas de oficio e figuras do mundo da cultura destacaron o labor de Ónega como comunicador e a familiaridade coa que soubo achegarse á audiencia. A súa figura, con décadas na esfera pública, deixou unha impronta que, segundo moitos comentarios, transcende xeracións e medios.

A ausencia física de Iglesias na capela ardente non restou emoción á súa despedida: a súa carta, difundida nas redes, foi lida como un testemuño íntimo e público á vez, unha maneira de acompañar sen estar presente. Ese xesto subliña a dimensión persoal da relación entre ambos e achega unha nota de calidez ao conxunto de homenaxes que se viñeron producindo.

Mentres en Galicia e no resto do país se seguen coñecendo anécdotas e recordos sobre a traxectoria de Ónega, a mensaxe de Iglesias contribúe a perfilar o lado máis humano do xornalista. Na súa despedida, o cantante confesa a esperanza de poder volver velo e abrazao unha vez máis, e culmina enviando un recordo cálido á familia, pechando así unha carta que mestura duelo, agradecemento e agarimo en torno a unha figura que moitos consideran irreemplazable.