CONTIDO:
Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, Aneca, árbitro «xurásico» da universidade. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
O papel da Aneca na universidade española
Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require un análise detallado. A Aneca (Axencia Nacional de Avaliación da Calidade e Acreditación) é o árbitro da universidade española, quen marca o seu ritmo, decide a carreira dos profesores e dá o visto e prace a calquera modificación nas titulacións.
Un ente silencioso e todopoderoso polo que debe pasar ata o máis mínimo cambio dunha asignatura. Estes meses, e a causa da aprobación por parte do Goberno do novo decreto contra a universidade privada, que lle outorga novas funcións, xurdiron voces que cuestionan que se sobrecargue con máis traballo un organismo xa de por si colapsado.
Para facerse unha idea, e segundo datos oficiais publicados estes días, na última década (momento no que a Aneca deixou de ser fundación para converterse en organismo autónomo dependente do Estado) levou a cabo unhas 160.000 acreditacións de profesorado universitario e 150.000 avaliacións de sexenios de investigación e transferencia.
Pero tamén emitiu 67.000 informes de homologación e equivalencia de títulos estranxeiros ou 1.500 verificacións de novas titulacións oficiais. Desde o pasado mes de outubro, cando se aprobou a norma pola que se dificulta a apertura de novas universidades privadas, terá unha atribución máis.
O decreto ‘antichiringuitos’ educativos, termo despectivo que empregou o propio Pedro Sánchez para anunciar a norma, obriga ás novas universidades a recibir o ‘visto bo’ por parte das axencias de calidade autonómicas ou, en defecto delas, da Aneca que antes non era necesario e que será recabado de oficio pola comunidade autónoma.
Isto é: calquera que queira abrir unha nova universidade privada terá que presentar unha memoria e recibir o seu informe favorable. Antonio Cabrales, catedrático de Economía da Universidade Carlos III, apuntaba hai uns meses a ABC que a Aneca é ese gran obstáculo que ten a universidade española para mellorar, modernizarse e entender que é o que necesita o mercado laboral: «Trátase dun órgano xurásico, cheo de burocracia, que impón unha cantidade inmensa de papeleo para, por exemplo, incluír unha asignatura de Informática nun grao».
De feito, este docente, que coñece ben a universidade desde dentro, recoñece que é «moi duro» incluír calquera actualización dun grao e que «moitas veces non se fai» polo esforzo que conleva. En calquera caso, hai que dicir que a Aneca está coordinada con outras dez axencias de calidade existentes nas distintas comunidades autónomas.
Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.
Contexto e antecedentes
É importante salientar que este tipo de situacións non acontecen no baleiro. Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico actual xoguen un papel fundamental na comprensión completa destes acontecementos.
Expertos na materia sinalaron que a converxencia de múltiples factores creou as condicións propicias para o desenvolvemento actual dos acontecementos.
Perspectivas e reaccións
Desde diferentes sectores ergueron voces que ofrecen perspectivas variadas sobre o tema. Mentres algúns analistas man
