A imaxe da Borriquiña volveu desfilar polas rúas de Bouzas despois de máis dun lustro de ausencia. Centos de veciños achegáronse este Domingo de Ramos para presenciar o reencontro cunha tradición que marca o inicio da Semana Santa na parroquia viguesa. O tempo acompañou e o barrio recuperou parte do seu pulso festivo.
Un regreso que soubo a reencontro
Ninguén en Bouzas parecía querer perder o momento. Tras seis anos, a saída procesional da Borriquiña —coa súa mestura de devoción e costumismo— volveu xuntar a distintas xeracións. A media tarde, a praza fronte á igrexa parroquial estaba chea: familias, nenos vestidos para a ocasión e maiores que lembraban tardes de procesión doutras décadas. Había quen admitía ter agardado con impaciencia este retorno.
A procesión percorreu as rúas principais do casco histórico de Bouzas, dende a rúa Eduardo Cabello ata a praza da Constitución. O paso, coa figura de Xesús sobre un asno, avanzou entre balcóns engalanados e grupos de veciños que seguiron o itinerario con recollemento e emoción. O percorrido foi sinxelo, pero cargado de significado para quen leva a tradición na memoria.
Seis anos de pausa e a mobilización veciñal
Cómpre lembrar que a última saída da Borriquiña produciuse en 2019, antes da paralización xeral de actos pola pandemia. Logo chegaron dificultades organizativas e a falta de relevo xeracional na confraría, factores que prolongaron a ausencia. O resultado foi que unha celebración que parecía consolidada no barrio mantívose en suspenso durante demasiado tempo.
A reactivación non foi doada. Dende a parroquia sinalan que foi necesario atraer novos voluntarios, reorganizar a loxística e coordinar a un número significativo de persoas. Non é menor o dato: moitas confrarías de barrio en Galicia enfróntanse ao problema de non atopar xente nova disposta a asumir responsabilidades. En Bouzas, a implicación de mozos e familias foi clave para que a procesión volvese saír.
Semana Santa e ambiente festivo en Vigo
O regreso da Borriquiña prodúcese nunha fin de semana na que Vigo tamén pechou a Festa da Reconquista coa representación da expulsión das tropas francesas. Abonda con mirar a axenda cultural: da memoria histórica á relixiosidade popular, a cidade viviu días de intensa actividade. En Cangas, a Borriquiña tamén abriu paso á Semana Santa, o que reforza a idea de que a comarca respira tradicións nestas datas.
Fontes municipais subliñan que manter estas celebracións ten efectos que van máis alá do relixioso: xeran economía local, manteñen oficios artesáns relacionados coa restauración de imaxes e o vestiario, e fomentan a cohesión social en barrios como Bouzas. Un veterano implicado na organización destaca que, para moita xente do barrio, a procesión forma parte da identidade colectiva, non só da fe.
Textura do barrio: rúas, prazas e ecos doutras festas
Poucas veces as rúas de Bouzas amosaron un ambiente tan familiar na tarde dun Domingo de Ramos. Terrazas cheas, nenos correndo tras a comitiva e unha banda marcando o paso deron textura a unha xornada que moitos describen como unha pequena vitoria comunitaria. A recuperación dunha tradición ten, ademais, efectos prácticos: reencontra veciños e facilita a transmisión de costumes ás novas xeracións.
Non semella casualidade que a recuperación destes actos coincida cunha maior disposición da cidadanía a volver ocupar os espazos públicos tras anos de restricións. A congregación de persoas para celebrar, lembrar e participar en ritos colectivos revela unha necesidade de recuperar a normalidade social. En barrios históricos como Bouzas, esa normalidade pasa
