A Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) corrixiu este mércores a cronoloxía preliminar do choque de Adamuz e afirmou que o freo de emerxencia do tren Iryo 6189 foi accionado polo maquinista ás 19.43.39, cando o convoio circulaba a 182 kilómetros por hora. A rectificación, difundida un día despois da nota inicial, corrixe unha diferenza de apenas catro segundos que alteraba a velocidade rexistrada no momento da intervención. O accidente tivo lugar nas cercanías de Adamuz e as novas anotacións proceden da análise das caixas negras, dos sistemas de enclavamento de ADIF e dos diagnósticos dos propios trens.
A CIAF sinala que a primeira anomalía rexistrada na secuencia foi a apertura do interruptor principal do Iryo ás 19.43.29, instante en que o convoio circulaba a 205 km/h, un suceso que o organismo considera significativo e que podería estar relacionado con perturbacións de tensión ou con perda momentánea do contacto entre pantógrafo e catenaria. A continuación, ás 19.43.33, o Alvia 2384 ocupou un circuito de vía correspondente ao contorno da estación de Adamuz, mentres o Iryo transitaba por outro segmento do trazado a 204 km/h, segundo a reconstrucción provisional.
A nota corrixida introduce ademais unha alarma de temperatura rexistrada nas caixas de graxa do coche 8 do Iryo poucos segundos antes da colisión, un indicio que a comisión interpreta como a posible consecuencia dun descarrilamento xa en curso e que motivou a activación dos freos do convoio. Foi precisamente ás 19.43.39 cando o maquinista do Iryo pulsou o freo de emerxencia, segundo os rexistradores a bordo, momento no que a velocidade se sitúa en 182 km/h e non en 141 km/h como aparecía na primeira versión do informe.
A CIAF engade que, ás 19.43.44, o rexistrador do Alvia 2384 deixou de almacenar datos, circunstancia que atribúe de forma provisional ao instante da colisión entre ambos trens. Nos rexistros dispoñibles non se aprecia, por agora, ningunha actuación por parte do maquinista do Alvia, e a detención completa do Iryo sitúase ás 19.44.03. Esa precisión temporal, aínda que mínima en segundos, é relevante para a reconstrucción técnica e para determinar a sucesión exacta de fallos e respostas humanas.
O organismo investigador xustifica a correción por un erro detectado na primeira nota emitida o martes, e subliña que a cronoloxía agora difundida integra a información cruzada dos rexistradores a bordo, do enclavamento de ADIF e dos datos de diagnóstico das unidades implicadas. A CIAF mantén a investigación aberta e remarca que se trata dunha reconstrucción provisional sometida a verificación adicional conforme se procesen e analicen todos os rexistros técnicos.
O choque de Adamuz, ocorrido o pasado 18 de xaneiro, motivou a apertura dunha macrocausa penal que se organizou en decenas de pezas separadas para responder ás vítimas e á complexa trama probatoria. Xuíces, fiscais e peritos están pendentes dos informes técnicos, que inclúen non só as caixas negras senón tamén estudos sobre a infraestrutura, sinalización e o estado da catenaria no punto do sinistro.
Expertos en seguridade ferroviaria consultados no contexto desta investigación lembran que variacións de segundos na secuencia de eventos poden cambiar a interpretación do que fallou primeiro e que manobras eran aínda posibles. A coexistencia dun corte de subministro, a aparición dunha alarma térmica e a intervención humana sitúan o caso como un exemplo da complexidade dos incidentes a alta velocidade, onde a interacción entre elementos técnicos e decisións da tripulación resulta determinante.
Fontes próximas ao proceso xudicial sinalaron que a precisión na datación dos eventos é clave para atribuír responsabilidades, tanto no ámbito penal como no administrativo e de seguridade. Mentres a CIAF continúa co análisis detallado dos rexistradores e coa recollida doutras probas periciais, as familias das vítimas e as partes personadas agardan posibilidades de aclaración sobre as causas últimas do sinistro.
