Carlos Alberto Videira foi achado sen vida nun pozo dun solar de O Porriño en 2021, e a causa que debía esclarecer a súa morte acumula novos interrogantes tras a recente declaración do antigo titular da parcela. Á falta de confirmación oficial, o testemuño contradí parte da argumentación que a Fiscalía manexou cando plantexou o arquivo do procedemento, postura que xa fora matizada pola Audiencia Provincial e que agora obriga de novo a reexaminar probas e cronoloxías.
A declaración que altera o relato oficial
A comparecencia do expropietario ante o xulgado instructor foi, segundo fontes próximas ao sumario, un revulsivo. Non se tratou dunha simple confirmación sobre a titularidade ou o estado do terreo: a súa versión incorpora datos sobre accesos, peches e a presenza de terceiras persoas en datas previas ao achado que non encaixan coa hipótese que a Fiscalía tomou como base para xustificar un peche provisional do caso.
Na instrución pesou sempre a dificultade para reconstruír os últimos movementos de Carlos Alberto Videira. Os peritos concluíron que a morte foi por golpes, pero a identificación de responsables esixe establecer cando e como o corpo chegou ao pozo. O testemuño do antigo dono do solar achega datos sobre cando se taparon (ou non) varios accesos ao pozo, quen puido entrar no recinto e que operacións se realizaron no entorno do solar nos días e semanas anteriores ao macabro achado.
A Fiscalía chegou a considerar insuficientes os indicios para continuar, pero a Audiencia Provincial xa advertira de baleiros na instrución que merecían unha maior profundización. Coa nova declaración sobre a mesa, o xuíz de Instrución dispón agora de causas adicionais para ordenar periciais complementarias, revisar actas de entrada e saída de traballadores que interviron en tarefas do solar e, no seu caso, chamar a declarar a novas persoas.
O probado, o dúbido e o que falta
Os elementos forenses son claros nun punto: a violencia física foi a causa do falecemento. Non obstante, a temporalidade e o trazado preciso dos feitos permanecen nebulosos. Os resultados toxicolóxicos, se os houbo, e as probas biolóxicas poden dar pistas, pero parte da proba material —envases, restos no contorno, pegadas potenciais— pode terse degradado ou perderse se non se conservou con dilixencia desde o inicio.
En Galicia, e moi especialmente en áreas industriais e periféricas como as que rodean a O Porriño, non é a primeira vez que fincas con pozos antigos presentan dificultades probatorias. Moitos solares cambian de mans, sofren ocupacións puntuais ou utilízanse para almacenaxe informal, o que complica establecer unha liña temporal firme. Cabe lembrar que a existencia de accesos non controlados facilita o tránsito de persoas que non figuran en ningún rexistro e que, por tanto, resultan difíciles de rastrexar sen imaxes, testemuñas directas ou dispositivos que puidesen rexistrar movementos.
Fontes xudiciais consultadas apuntan ademais á posible revisión da cadea de custodia dalgunhas probas e á necesidade de contrastar as versións de operarios que traballaron no solar cos rexistros municipais e con calquera documento administrativo que acredite labores de mantemento ou limpeza. É precisamente ese cruzamento de datos, sosteñen os investigadores, o que pode permitir acotar ventás temporais e depurar responsabilidades.
Repercusións locais e pasos a seguir
En O Porriño a reapertura mediada polo novo testemuño reactivou a inquietude de veciños e familiares. A familia de Carlos Alberto Videira veu reclamando desde o primeiro día que a instrución fose exhaustiva; a última declaración lles devolve, din achegados
