Laura Vila, a moza de Lugo que presentou unha denuncia por presunto acoso sexual contra o exdirixente provincial José Tomé, afirmou na televisión que a dirección do PSOE en Madrid intentou “tapar” o caso ofrecendo apoio que nunca chegou a concretarse. Nunha entrevista emitida esta semana, Vila explicou que o 8 de decembro utilizou o canal interno habilitado polo partido para denunciar acoso e que, a partir dese momento, recibiu promesas de asesoramento xurídico e atención psicolóxica que, tres meses despois, non se materializaran. A denuncia, que xa está nas mans da Xustiza, súmase ás críticas sobre como o PSOE xestiona este tipo de alertas internas.
No programa difundíronse correos electrónicos e audios intercambiados entre Vila, a súa nai —traballadora do PSOE en Lugo desde hai catro décadas— e a dirección federal, documentos que, segundo o avogado da denunciante, amosan unha resposta insuficiente por parte do partido. Nai e filla sosteñen que, pese ás chamadas de atención e as conversacións mantidas, non recibiron o acompañamento prometido nin en tempo nin en forma e que en varios momentos se sentiron ignoradas polos responsables rexionais e estatais.
Segundo o relato da propia denunciante, o procedemento interno activouse o 8 de decembro e a dirección federal tardou unha semana en convocalas a unha reunión telemática. Nese encontro, engade Vila, os servizos do PSOE escoitaron o relato dos feitos e ofreceron, en aplicación do protocolo partidario, a posibilidade de facilitar asesoramento legal e asistencia psicolóxica. Non obstante, ese ofrecemento quedou, segundo ela, en papeis e correos sen que se concretase a posta en marcha de ningún servizo efectivo.
A acusación contra Tomé sostén que o ex presidente da Deputación de Lugo e alcalde de Monforte tería pedido favores sexuais a cambio da cobertura dunha praza no Concello de Monforte, extremo que a moza xa levou ante os tribunais. O caso colocou a Tomé no foco mediático e político, dado o seu peso na organización provincial e o seu papel clave para que os socialistas mantivesen a presidencia da Deputación de Lugo.
Antes de recorrer ao canal interno, a nai de Vila asegura que transmitiu o sucedido a dirixentes do PSdeG e do PSOE lucense, entre eles José Ramón Gómez Besteiro, a exalcaldesa Lara Méndez e a entón número dous do PSOE en Lugo, Pilar García. A familia lamenta que esas primeiras advertencias non fructificaran en actuacións preventivas nin de apoio, e que as reaccións se limitaran a xestos que non derivaron en medidas concretas.
Na entrevista, a denunciante e a súa defensa relataron que, pese a insistir na necesidade de asistencia, as citas con profesionais e a concreción dun avogado non chegaron a producirse nos prazos agardados. Ese incumprimento, sosteñen, converte a oferta formal de axuda nunha medida simbólica que non protexeu nin acompañou a quen denunciou. A avogada subliñou que a documentación achegada á emisión televisiva avala a tese de que as obrigas recollidas no protocolo interno non se executaron.
O caso reabriu o debate sobre a eficacia dos canais internos de denuncia nos partidos políticos e sobre a responsabilidade das direccións á hora de garantir apoio efectivo ás persoas que presentan queixas por acoso. Fontes políticas consultadas lembran a sensibilidade do PSOE ante episodios deste tipo e a necesidade de preservar procedementos que non queden en meras promesas, pero tamén sinalan a complexidade práctica de activar recursos externos en prazos curtos.
A causa xudicial segue o seu curso e a denunciante continúa buscando representación legal axeitada para impulsar o proceso. Mentres tanto, o episodio mantén a presión sobre as estruturas provinciais e estatais do partido en Lugo, onde dirixentes e militantes observan con atención as implicacións políticas e reputacionais que poida ter a xestión do caso. A familia da denunciante reclama agora garantías de que as vías de protección funcionen e non se limiten a ofertas formais sen seguimento.
