O columnista Ángel García Crespo pon no centro do debate se a intelixencia artificial é unha burbulla ou o inicio dunha revolución sostible. Nunha reflexión publicada o 15 de marzo de 2026 desde Ourense, sitúa a discusión entre investimentos millonarios, consumos enerxéticos e expectativas de retorno a curto prazo. A análise parte de antecedentes históricos para preguntar que quedará cando pase o entusiasmo. A conclusión que propón é que a IA pode convivir con episodios especulativos sen perder o seu potencial transformador.
O artigo remonta aos orixes da computación doméstica: en 1937 un enxeñeiro construíu na súa cociña un sumador binario con relés e pezas recicladas. Tres anos despois aquel invento rudimentario evolucionou ata converterse nunha máquina capaz de operar con números complexos e transmitir resultados por liña telefónica. Aquela transición, de xoguete a ferramenta útil, serve aquí como metáfora para a traxectoria que comeza a percorrer a intelixencia artificial.
A comparación coa burbulla puntocom de finais do século XX aparece como advertencia e ensinanza. Daquela a euforia por internet disparou valoracións que non sempre se sostiñan e moitas empresas desapareceron cando estalou a crise. Porén, sobre as ruínas xurdiron xigantes que consolidaron a economía dixital. A mensaxe é dobre: as fases de exceso non anulan o avance tecnolóxico, pero si esixen prudencia.
Custos, expectativas e realidade
Hoxe, os grandes modelos de linguaxe e as plataformas de IA concentran investimentos colosais e atención mediática. Sinalanse custos de centros de datos, consumos enerxéticos elevados e dúbidas sobre a rendibilidade inmediata de moitas aplicacións. Analistas advirten sobre sobrevaloracións e expectativas irreais a curto prazo. Ao mesmo tempo, empresas e sectores xa obteñen ingresos tanxibles grazas a servizos baseados en datos e automatización.
A discusión non é unicamente técnica ou financeira; tamén é social e política. O despregamento da IA plantea preguntas sobre regulación, emprego e distribución de beneficios. Gobernos e reguladores teñen que equilibrar impulso á innovación con garantías de seguridade e equidade. Sen marcos claros, o crecemento pode intensificar desigualdades e riscos sistémicos.
«A IA pode parecer unha burbulla desde a distancia curta, pero os seus fundamentos xa están xerando cambios reais na economía.»
Da especulación á infraestrutura
Algúns expertos lembran que a historia tecnolóxica está chea de apostas que parecían inútiles ata que se converteron en infraestrutura cotiá. Ordenadores, redes e servizos dixitais pasaron por períodos de investimento irracional antes de consolidarse. A IA, sosteñen, podería seguir unha senda similar: fases de sobrevaloración seguidas de axustes e reaproveitamento.
O crecemento de nichos enteiros arredor da intelixencia artificial —servizos na nube, analítica avanzada, automatización industrial— xa xera actividade económica verificable. Non todo é hipérbole: existen contratos, facturación e aplicacións que melloran procesos produtivos. Esa base real é a que podería soster un desenvolvemento prolongado máis alá do ruído mediático.
Porén, non falta quen opina que a velocidade dos avances foi sobreestimada. Promesas de cambios radicais en prazos breves adoitan chocar con dificultades técnicas, éticas e de adopción. Os investidores e directivos deben calibrar expectativas e avaliar proxectos con criterios máis estritos de viabilidade e beneficio social.
Ademais, o custo ambiental do cómputo intensivo impón límites e obriga a innovar en eficiencia enerxética. A sustentabilidade da IA pasa por mellorar algoritmos, arquitecturas e fontes de enerxía. Sen redución da súa pegada, a aceptación social e política destas tecnoloxías veríase comprometida.
En definitiva, a metáfora da escuma resume unha dobre realidade: hai burbullas de entusiasmo e hai sementes de transformación. Separar ambas cousas esixe análise serena, regulación responsable e decisións empresariais prudentes. O que suceda nos próximos anos dirá se a IA será un episodio volátil ou a infraestrutura dunha nova era produtiva.
