Na noite do 16 de marzo de 2026, no Dolby Theatre de Los Ángeles, Paul Thomas Anderson obtivo a primeira estatuílla da súa carreira na 98ª edición dos Oscar. A cerimonia, presentada por Conan O’Brien por segundo ano consecutivo, combinou recoñecementos cinematográficos con declaracións de corte político na alfombra vermella. O triunfo de Anderson estivo entre os momentos máis comentados dunha velada na que tamén brillaron producións moi nominadas e figuras internacionais. A gala serviu igualmente para homenaxear ás ausencias e lembrar ás grandes figuras do cine falecidas no último ano.
A presenza española foi notable: o director galego Oliver Laxe chegou á alfombra lucindo un pin que interpretou como mostra de apoio a Palestina e a súa película Sirat partía con opcións en varias categorías. O equipo da cinta foi acompañado en Los Ángeles por representantes culturais, que viviron a noite con gran expectativa ante a posibilidade de que a obra se alzase con algún premio. As miradas repartíronse entre os candidatos e as mensaxes que se deixaron oír fóra do escenario.
A cerimonia arrancou cun monólogo de O’Brien que reivindicou o optimismo en “tempos tenebrosos” e subliñou a influencia do español na cultura global. Entre as estrelas que desfilaron pola alfombra vermella estiveron nomes como Jessie Buckley, Timothée Chalamet e Leonardo DiCaprio, mentres que a atención informativa oscilou entre a competencia polos premios e as declaracións dos asistentes. Algúns deses comentarios, con forte carga política, marcaron a narrativa da noite.
Premios e gañadores destacados
Ademais do primeiro Oscar para Anderson, a velada premiou longametraxes e creadores que acumularan candidaturas ao longo da tempada. O filme con máis nominacións obtivo varios galardóns, entre eles premios en categorías técnicas que refrendaron a súa posición como favorito en distintas seccións. A entrega amosou, unha vez máis, o cruce entre o recoñecemento crítico e as decisións da Academia.
Un dos primeiros trofeos da noite foi para Ryan Coogler, que se alzou co Oscar ao mellor guion orixinal por Los pecadores, unha obra que chegara á cerimonia cun histórico número de candidaturas. Ese premio foi un exemplo de como a Academia adoita repartir recoñecementos entre grandes favoritos e sorpresas puntuais. O palmarés combinou nomes consolidados e novas voces que marcaron a tempada.
O bloque in memoriam engadiu unha carga emocional intensa á gala, lembrando figuras como Robert Redford, Gene Hackman, Robert Duvall, Béla Tarr, Catherine O’Hara ou Brigitte Bardot, entre outros. O homenaxe abriu cunha mención a Bob Reiner e á súa esposa, e prolongouse con imaxes e aplausos que subliñaron a dimensión histórica do cine contemporáneo. Foi un dos pasaxes que congregou a maior atención emocional do público.
Alfombra vermella e declaracións
A alfombra vermella estivo poboada de declaracións con mensaxe. Javier Bardem foi un dos asistentes que non dubidou en aproveitar a ocasión para falar sobre o conflito no Oriente Medio e a responsabilidade de quen teñen micrófonos e visibilidade.
«Hai que aproveitar isto para falar das cousas que importan. O cine hai que celebralo… pero tamén hai que aproveitar este altofalante para as cousas que crearon tanto dor no mundo»
Membros da delegación española acompañaron a Sirat e mostraron unha actitude expectante ante as posibles distincións. A mestura de promoción, nervios e reivindicación percibiuse en cada aparición pública: desde entrevistas rápidas ata xestos simbólicos na roupa e nos accesorios. Estes sinais concorren cunha tendencia recente na que as alfombras se converten en espazos de visibilidade política e cultural.
O ton da noite oscilou entre o homenaxe ao cine e a vontade de usar a cerimonia como altofalante para asuntos sociais. A Academia engadiu, ademais, un seguimento rigoroso da historia do último ano cinematográfico a través dos premios técnicos e artísticos. A entrega rematou coa sensación de que o cine segue sendo tanto espectáculo como plataforma para a conversa pública.
Co primeiro Oscar para Paul Thomas Anderson e galardóns para pezas moi esperadas, a 98ª edición dos premios deixou mensaxes claras sobre a saúde creativa da industria e o seu compromiso con temáticas globais. A noite servirá para medir repercusións en premiacións futuras e na carreira profesional dos gañadores.
