A Guardia Revolucionaria de Irán respondeu este martes ás declaracións do presidente estadounidense Donald Trump, que o día anterior asegurara que o conflito con Irán remataría «moi pronto». Nun comunicado, o brazo militar do réxime sostivo que será Teherán quen fixe o momento do fin das hostilidades e ofreceu paso libre polo estreito de Ormuz aos buques dos países europeos que expulsen os embaixadores de Estados Unidos e Israel. A resposta prodúcese en plena tensión polas interrupcións no tráfico marítimo e pola presión internacional para reabrir a principal vía de paso do petróleo.

A Guardia insistiu en que continúa a campaña militar con todos os seus recursos e reivindicou o seu papel na protección das infraestruturas enerxéticas e na seguridade rexional. O comunicado advertiu ademais que as forzas iranianas están preparadas para actuar ante calquera intento de bloqueo ou interferencia, e recordou a proximidade operativa do portaavión USS Gerald Ford en augas do océano Índico como un elemento a ter en conta. A nota subliña que a nación persa non aceptará imposicións sobre o calendario do conflito.

O ofrecemento de permitir o tránsito por Ormuz a embarcacións de nacións europeas que rompan relacións diplomáticas con Washington e Tel Aviv supón unha exhortación directa a capitais occidentais sometidas a tensións internas sobre o seu papel na crise. Para Irán, a reapertura do estreito non pode ser un xesto illado e condicionado pola presenza diplomática de Estados Unidos ou Israel, segundo a interpretación exposta pola Guardia Revolucionaria. A proposición engade unha capa de presión política a unha cuestión que ata agora se plantexaba en termos principalmente militares e económicos.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

No seu mensaxe, a Guardia acusou ademais ao presidente estadounidense de ter enganado ao seu propio electorado ao prometer que non iniciaría novas operacións bélicas no golfo Pérsico e de presumir de que calquera intervención sería de curta duración. A institución militar iraniana afirmou que as respostas despregadas por Teherán provocaron na Casa Blanca unha situación de «confusión e indefensión», na que, ao seu xuízo, resultan evidentes as limitacións da acción estadounidense. Ese argumento forma parte da narrativa oficial da república islámica sobre a lexitimidade da súa reacción fronte ao que considera agresións.

O intercambio de reproches chega tras unha escalada que, segundo fontes internacionais, se intensificou a partir do 28 de febreiro, con episodios que afectaron a instalacións enerxéticas e ao tránsito marítimo na rexión. Expertos en seguridade e analistas diplomáticos consultados por medios internacionais advirten de que a instrumentalización do estreito de Ormuz, polo seu peso no mercado petrolífero, pode traducirse en custos económicos globais e en novas realineacións políticas en Europa e Asia. A posibilidade de que países comunitarios acepten a condición iraniana de expulsar diplomáticos sería unha decisión con implicacións estratéxicas significativas.

Desde Washington, a administración estadounidense reiterou o seu obxectivo de garantir a libre circulación de mercadorías e de evitar un aumento descontrolado dos prezos da enerxía, aínda que tamén subliñou o seu apoio a Israel e o seu dereito á defensa. En Bruselas e varias capitais europeas, as respostas foron máis prudentes e orientadas á diplomacia, conscientes de que calquera paso en falso podería afondar na crise. A tensión pon a proba a coordinación entre aliados que ata agora expresaron un interese común pola contención do conflito.

Analistas consultados sinalan que o reclamo iraniano —de que será Teherán quen determine o final do conflito— forma parte dunha estratexia para consolidar unha posición de forza e condicionar a axenda internacional. A retórica belixerante da Guardia Revolucionaria, xunto ao despregamento naval estadounidense na rexión, aumenta o risco de incidentes involuntarios que poderían ampliar a escala do enfrontamento. Nese escenario, a diplomacia europea aparece como un posible cauce para intentar rebaixar a temperatura pero con opcións limitadas.

Por agora, a situación segue a ser fluída e as declaracións cruzadas revelan a profundidade do choque de intereses en xogo. A Guardia Revolucionaria mantén a súa advertencia e reclama a capacidade de decidir o momento do alto o fogo, mentres que Estados Unidos insiste na necesidade de garantir o paso por Ormuz e a seguridade dos seus aliados. A evolución dos próximos días será determinante para saber se o conflito avanza cara a unha desescalada negociada ou se, pola contra, permanece aberto con consecuencias rexionais e globais.