O Xulgado do Contencioso-Administrativo número 3 de Pontevedra deu un prazo de dez días ao Concello de Oia para que notifique formalmente á mercantil Balneario del Atlántico a obriga de derrubar o complexo coñecido como Talaso. A resolución xudicial chega despois do naufraxio dun intento de legalización do complexo hoteleiro, que non puido acreditar a súa regularización dentro do prazo concedido.
A orde xudicial e o que implica
A providencia do Xulgado obriga ao goberno local a iniciar o trámite formal de requirimento á empresa propietaria, un paso administrativo necesario antes de que, se é o caso, se executen as medidas de demolición. Non se trata só dunha advertencia: o auto articula a forma procesal mediante a cal a corporación municipal debe cumprir unha sentenza que pon en evidencia o fracaso do plan de regularización do complexo.
Fontes municipais consultadas —agardando a confirmación oficial sobre os detalles administrativos— recoñecen que a situación obriga a acelerar trámites que durante anos estiveron paralizados por recursos e negociacións. Segundo estas fontes, a empresa non alcanzou a subsanar as carencias documentais que lle foron requiridas para a legalización, o que acabou por deixar sen efecto calquera reforma urbanística que puidese ter evitado o derrubo.
Na práctica, ese requirimento formal ao propietario é o paso previo á execución. Se Balneario del Atlántico non cumpre nun prazo razoable, a administración podería adoptar medidas subsidiarias, aínda que o modo e o custo dunha intervención así adoitan suscitar litixios e recursos que prolongan o proceso.
Antecedentes: un conflito que vén de longo
Oia, municipio caracterizado polo seu perfil costeiro sobre a ría de Vigo e pola proximidade do cabo Silleiro, tivo nos últimos anos varios episodios de tensión entre o desenvolvemento turístico e a protección do territorio. Non é a primeira vez que unha iniciativa inmobiliaria choca coa férrea lexislación costeira e cos criterios urbanísticos que rexen en Galicia.
Cómpre lembrar que, tras o auxe dos desenvolvementos hoteleiros nas décadas pasadas, numerosos proxectos foron revisados xudicialmente por supostas irregularidades en licenzas e na ocupación da franxa marítimo-terrestre. Nese contexto, o Talaso converteuse nun foco de atención local: para moitos veciños foi símbolo dun modelo de crecemento que nalgúns casos se saltou os controis, mentres que para outros representaba emprego e actividade económica nun concello onde o turismo de calidade e a hostalaría son fontes de ingresos importantes.
O intento de legalización que agora fracasa fora presentado como a vía para resolver a situación administrativa do complexo sen chegar á demolición. Non obstante, a esixencia de cumprir prazos e achegar a documentación técnica e urbanística non se atendeu a tempo, e os tribunais decidiron que esa inacción procesal non pode eternizar unha obra que os xulgadores consideran irregular.
Repercusións locais e próximos pasos
A orde xudicial abre agora un período decisivo para Oia. Se o Concello executa o requirimento nos dez días fixados polo Xulgado, a pelota volverá ao tellado de Balneario del Atlántico: a empresa terá que decidir entre acatar a orde e proceder ao derrubo, ou esgotar as vías de impugnación ante instancias superiores, o que dilataría aínda máis o conflito. En calquera dos casos, o proceso terá un custo social e económico perceptible no municipio.
Por unha banda, a demolición dun complexo hoteleiro acarrea perda de postos de traballo directos e indirectos, así como a ruptura dunha oferta turística nun enclave cuxa tempada estival adoita ser determinante para a economía local. Por outra banda, mantén a doutrina que desde hai anos apli
