A Nasa anunciou este xoves que a misión Artemis II ten programado o seu lanzamento para o próximo 1 de abril desde o Centro Espacial Kennedy en Florida, tras resolver un problema técnico na subministración de helio que a obrigara a pospoñer a saída prevista en febreiro. A decisión chega despois de que os equipos desmontasen e revisasen por completo o vehículo SLS e a cápsula Orion para reparar o compoñente afectado e garantir a seguridade da tripulación. Trátase do primeiro voo con humanos rumbo á órbita lunar desde as misións Apolo de comezos dos anos setenta, un fito clave para a ambición da Nasa de volver á Lúa. A axencia xustifica a nova data polo progreso nas comprobacións e pola necesidade de verificar todas as correccións.
O atraso produciuse cando, xa na zona de lanzamento, se detectou unha anomalía no circuíto de helio, un elemento crítico para a presurización e o funcionamento de varios subsistemas do foguete. Os técnicos decidiron entón desmontar o conxunto para realizar unha inspección minuciosa e substituír o selo ou peza defectuosa que provocara a perda de presión. Tras completar as reparacións, a axencia someteu o SLS e a cápsula Orion a probas adicionais que, segundo os seus responsables, despexaron as dúbidas sobre a integridade do vehículo.
Na rolda de prensa, a viceadministradora asociada da Nasa, Lori Glaze, indicou que o organismo traballa para manter a data do 1 de abril «como moi pronto» e detallou o calendario operativo: o traslado do foguete á plataforma de lanzamento está previsto para o 19 de marzo, un movemento que se realizará tras o inicio da corentena dos catro astronautas. O illamento sanitario da tripulación comezará un día antes do traslado e prolongarase ata a súa saída cara a Florida, prevista para o 27 de marzo, cando viaxarán ao Centro Espacial Kennedy para as últimas comprobacións previas ao despegue. Glaze subliñou que a prioridade segue a ser a seguridade e que calquera cambio será comunicado con antelación.
A tripulación de Artemis II está formada polos astronautas Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch e Jeremy Hansen. A combinación de nomes supón varios fitos simbólicos: Glover sería o primeiro afroamericano en orbitar a Lúa, Koch pasaría a ser a primeira muller en acadar esa órbita e Hansen sería o primeiro canadense en participar nunha misión lunar tripulada. Wiseman, con experiencia previa en voos espaciais, exercerá de comandante nesta misión de proba que levará catro persoas ao redor do satélite sen descender á súa superficie.
Os catro astronautas intensificaron a súa preparación nos últimos meses con simulacros de voo, adestramentos de emerxencias e unha familiarización exhaustiva cos sistemas da cápsula Orion e do lanzador SLS. Estas sesións incluíron situacións de fallo, procedementos de continxencia e prácticas para a vida a bordo en condicións de gravidade reducida, con especial atención á comunicación entre a tripulación e o control en terra. O equipo médico e de psicoloxía da Nasa tamén supervisou a posta a punto física e mental do cuarteto.
Artemis II non contempla un alunizaxe; o seu obxectivo principal é validar as capacidades do sistema de lanzamento e da cápsula con tripulación a bordo durante unha órbita lunar completa, paso previo necesario para misións posteriores que si buscarán regresar persoas á superficie. O programa Artemis persegue establecer unha presenza sostida na Lúa e servir de plataforma para futuras misións a Marte, integrando a colaboración internacional e asociacións con empresas privadas do sector espacial. O éxito desta misión é, por tanto, un elo esencial nunha estratexia a longo prazo.
A falla no subministración de helio que provocou a paralización inicial foi atribuída, segundo fontes da axencia, a un problema nun selo dentro do sistema de distribución do gas, o que obrigou a retornar o foguete ás instalacións de integración para o seu desmontaxe. A decisión de intervir por completo respondeu ao carácter crítico dese circuíto para manter presións axeitadas nos depósitos e sistemas da nave, e á necesidade de garantir a fiabilidade antes de embarcar á tripulación. Tras substituír e verificar os compoñentes afectados, a Nasa someteu o conxunto a probas de estanquidade e outros ensaios funcionais.
A fixación do 1 de abril como data obxectivo xerou expectación internacional e abre unha fiestra temporal curta na que a Nasa deberá evitar novos imprevistos para cumprir o calendario. Se todo marcha segundo o previsto, a misión servirá para confirmar procedementos e sistemas que permitirán abordar misións máis ambiciosas nos próximos anos; se xurde calquera anomalía adicional, a axencia non dubidará en aprazar de novo a saída. A comunidade científica e os observadores da exploración espacial seguen con atención os pasos finais da preparación, conscientes de que o éxito de Artemis II marcará un antes e un despois na carreira lunar contemporánea.
