Que as cifras do emprego galegas amosen signos de mellora —con algo máis de 1.095.000 cotizantes rexistrados a principios de marzo e un lixeiro repunte de afiliacións respecto do mes anterior— non debe agochar unha dificultade estrutural que complica a recuperación real: unha proporción desproporcionada de persoas desempregadas pertencen á franxa de máis idade.
Un problema silencioso que non se resolve só con subidas temporais do emprego
Hoxe case o 33% de quen buscan traballo na comunidade teñen máis de 55 anos. Esa realidade contrasta co dato positivo da caída do paro respecto da etapa anterior á pandemia: a redución do desemprego das persoas maiores foi moito menor —apenas arredor da primeira decena porcentual— que a experimentada polo conxunto de demandantes, cuxo descenso rozou o 30%.
É dicir: a recuperación do mercado laboral tivo un rostro novo e temporal en maior medida que o da plantilla veterana. E iso plantea interrogantes sobre a sostibilidade social e económica. Que acontece coa experiencia que queda fóra do circuito produtivo? Estamos a perder coñecementos clave en sectores onde a curva de aprendizaxe é longa?
Prexuízo por idade, máis que unha palabra: consecuencias públicas
O prexuízo por razón da idade nos procesos de selección reduce as oportunidades de reinserción de persoas con traxectorias longas. Para unha rexión cunha poboación que envellece, a marxinación laboral da cohorte de maiores de 55 anos ten custos inmediatos —maior presión sobre as prestacións e os servizos sociais— e, a medio prazo, menos achegas, maior gasto en prestacións e a ruptura de cadeas de transferencia de saberes profesionais.
Ademais, a estacionalidade dalgúns sectores que hoxe tiran do emprego rexional non sempre ofrece saída a quen acumula experiencia en ocupacións que esixen outra tipoloxía de contrato ou formación. A época da Semana Santa e o turismo xeran postos, pero moitos son temporais e menos accesibles para persoas con limitacións físicas ou necesidades de estabilidade.
Onde falla o sistema? Formación, contratación e cultura empresarial
As causas son múltiples. En primeiro lugar, detéctase un desfase entre a oferta formativa e as habilidades demandadas por empresas tecnolóxicas ou de servizos que medran na comunidade. En segundo lugar, as fórmulas contratuais favorecen a entrada e saída rápida de traballadores, unha dinámica que perxudica a quen busca estabilidade tras anos no mercado. Por último, a selección por idade segue a ser unha práctica estendida, explícita ou velada, que penaliza a candidatos competentes por motivos alleos á produtividade real.
Ante isto, os incentivos á contratación non abastan se non se acompañan de políticas activas: reciclaxe profesional orientado a sectores en expansión, horarios adaptados, promoción do teletraballo onde proceda e campañas contra a discriminación na contratación. Estase a apostar por medidas integrais ou só por estímulos coyunturais vinculados á tempada turística?
Leccións comparadas e alternativas prácticas
Noutros territorios europeos que afrontaron antes o reto demográfico, a prolongación efectiva da vida laboral veu acompañada do deseño de postos menos intensivos fisicamente, formación subvencionada para habilidades dixitais e bonificacións vinculadas á estabilidade. O obxectivo non é alongar a vida laboral por decreto, senón adaptar as organizacións para aproveitar a experiencia sen sacrificar a saúde nin a calidade de vida.
Modelos de colaboración público-privada para a formación continua e a reconversión, así como políticas locais que faciliten o reciclaxe profesional de quen superan os 55 anos, poden reducir a fenda entre a caída xeral do paro e a lentitude da mellora para as idades máis altas.
Compartir esta nova
Lo máis lido
- 1. Antón Bouzas (As Ninguéns) renuncia a Vigués Distinguido
- 2. Catro pontevedresas pasan de inspección marítima a Mrs. +30
- 3. Amizade Cela e Aparicio: exposición no Liceo de Ourense
- 4. Grenergy investirá 90 M€ en dúas baterías en Belesar (Galicia)
- 5. Día do Pai 2026: 19 de marzo festivo en Santiago, Galicia