Galicia pechou 2025 con 157.743 persoas estranxeiras con residencia vixente, 12.627 máis que un ano antes, segundo os datos do Observatorio Permanente da Inmigración dependente do Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións. O aumento do 8,7% na comunidade é case o dobre do rexistrado no conxunto de España, onde a poboación estranxeira con documentación aumentou un 4,5% ata situarse en 7,5 millóns.

Auge de permisos y nuevos flujos que impulsan la cifra

O repunte galego non é homoxéneo por provincias: a suba concéntrase tanto nas grandes áreas como en territorios que sufriron décadas de despoboación. En A Coruña residen 61.955 persoas estranxeiras (+7,9%), en Pontevedra 50.475 (+8,34%), mentres que Lugo e Ourense experimentan incrementos relativamente maiores, con 22.669 (+10,18%) e 22.644 (+10,37%) respectivamente. Estas cifras reflicten unha dinámica distinta á de anos anteriores, cando a inmigración se concentraba nos grandes polos urbanos e portuarios.

A clave do crecemento en Galicia foi o aumento das autorizacións de residencia e traballo: pasaron de 65.588 a 78.052 en doce meses, mentres que o certificado de rexistro da UE mantense practicamente estable, de 77.887 a 78.218. Os expertos que seguen estes movementos lembran que ese predominio de novas autorizacións indica máis chegada recente de estranxeiros que procesos de naturalización ou de asentamento de comunidades europeas.

«Pola súa banda, o certificado de rexistro mantense case estable, ao pasar de 77.887 a 78.218, e tampouco varía case o TIE‑Acordo de Retirada (fundamentalmente Reino Unido): de 1.641 a 1.473.»

A estatística amosa tamén matices por nacionalidades. O colectivo venezolano destaca cun crecemento do 19,37%, ata 17.147 persoas, das cales 14.870 contan con autorizacións e 2.277 con certificado de rexistro; dentro das autorizacións houbo 5.215 iniciais e 7.859 prórrogas. Pola súa banda, as nacionalidades africanas —Marrocos, Senegal, Mali— canalízanse case íntegramente vía autorizacións: Marrocos contabiliza 9.819 persoas con 9.180 autorizacións, Senegal 3.735 (3.429 autorizacións) e Mali 453 (450 autorizacións).

Raíces, destinos y efectos en el mercado laboral gallego

Non é casualidade que comunidades latinoamericanas e africanas aparezan con forza nas cifras. Galicia sofre desde hai anos un envellecemento acelerado e falta de relevo xeracional en sectores como a agricultura, os coidados e a hostalaría. Os permisos iniciais de residencia e traballo sugiren que empresas e empregadores galegos —desde explotacións agropecuarias no interior ata a industria e os servizos en Vigo e A Coruña— están rexistrando contratacións que requiren man de obra estranxeira.

En Santiago de Compostela e na ría de Arousa son palpables os efectos: aulas con máis diversidade lingüística, maior demanda de prazas en cursos de castelán para adultos e unha liña de atención primaria que comeza a axustar citas e tradutores. Ao mesmo tempo, en municipios rurais de Lugo e Ourense, algúns concellos ven na chegada de inmigrantes unha oportunidade para a repoboación: hai contratos de curta e longa duración na vendima, no sector forestal e na recollida que non atopan cobertura entre a poboación local.

O comportamento das nacionalidades comunitarias é distinto: países como Alemaña, Italia ou Portugal aparecen vinculados maioritariamente a certificados de rexistro, o que indica asentamento de cidadáns da UE máis que novas incorporacións laborais. En cambio, os fluxos dende Venezuela e varios países africanos están articulados a través do réxime de estranxeiría, con