O Observatorio Permanente da Inmigración (OPI), dependente do Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, publicou onte unhas cifras que confirman un cambio sensible na demografía galega: entre o 31 de decembro de 2024 e a mesma data de 2025 a poboación estranxeira con residencia legal na comunidade aumentou un 8,7 %, case o dobre do crecemento interanual rexistrado en España. Tras ese avance, as persoas de nacionalidade distinta da española con documentación en vigor en Galicia rozan xa as 157.750.
Un crecemento impulsado por permisos iniciais e por unhas poucas nacionalidades
O OPI atribúe ese repunte, sobre todo, á petición de novos permisos iniciais de residencia e/ou traballo. Non se trata dunha chegada homoxénea: o aumento concéntrase en determinados grupos e en áreas urbanas. En números absolutos, os máis numerosos seguen a ser os portugueses, con algo máis de 26.500 residentes; detrás aparecen os venezolanos (case 17.150), que rexistran un aumento destacado do 19,4 %, e os rumanos, arredor dos 12.000, con cifras estables respecto ao ano anterior. Completan o top cinco os ucraínos (un total de 11.264, tras crecer case un 23 %) e os marroquís (algo máis de 9.800, +6,5 %).
A presenza portuguesa non sorprende: a fronteira e os vínculos laborais e familiares co norte de Portugal sosteñen unha mobilidade regular que nos últimos anos derivou en residencias estables. Pola súa banda, o aumento dos venezolanos responde a rutas migratorias que chegan a España desde hai máis dunha década, agora reforzadas por permisos de traballo vinculados a sectores concretos, como a hostalaría, a construción e os coidados.
Tamén é relevante o comportamento dalgúns colectivos máis pequenos, que experimentan crecementos percentuais moi elevados. O OPI destaca casos extremos —un grupo cuxo número pasou de 158 a 453 nun ano, un aumento do 188 %— e outros que medran a ritmos do 38,7 % ou do 23,9 %, situándose arredor dos 7.000 e dos 5.000 residentes respectivamente. Aínda que a magnitude absoluta destes colectivos segue sendo reducida, o seu dinamismo evidencia novas correntes migratorias cara a Galicia.
Por que Galicia atrae e que necesidades revela o fenómeno
O incremento de poboación estranxeira en Galicia chega nun momento en que a comunidade loita cun problema estrutural: o envellecemento e a perda continuada de habitantes en moitas comarcas. Nese escenario, a chegada de persoas con permiso de traballo ofrece un alivio para sectores con prazas baleiras constatadas, como a atención a maiores, a agricultura intensiva no verán e as plantillas de Horeca nas cidades. Á falta de confirmación oficial sobre perfís laborais concretos, as administracións locais apuntan a que a maior parte das solicitudes iniciais están relacionadas con empregos que non sempre se cobren entre a poboación local.
As áreas metropolitanas volven ser imán: Vigo e A Coruña concentran boa parte dos novos residentes, xunto con Santiago e algúns pólos industriais e agrícolas do interior. No medio rural, con todo, a atracción é menor e a retención segue a ser o reto. A Xunta leva anos impulsando medidas de repoboación e atracción de talento, pero o repunte da poboación estranxeira plantea a necesidade de coordinar políticas de vivenda, servizos sociais e escolarización para integrar con rapidez quen chega.
En aspectos prácticos, os concellos xa rexistran tensións: demanda de prazas escolares en barrios concretos, presión sobre a vivenda de alugueiro e máis chamada
