A tradicional romaría organizada polo Centro Galego de Montevideo reuniu o 17 de marzo de 2026 a miles de persoas da colectividade galega en Uruguay, nunha xornada dedicada á música, á gastronomía e ás tradicións de Galicia. O encontro, celebrado nas instalacións da entidade na capital uruguaia, tivo como obxectivo reforzar os lazos culturais e manter viva a identidade da diáspora. A cita congregou familias e asociacións que comparten raíces galegas e buscaban celebrar as costumes da súa terra de orixe.

A xornada estivo marcada por actuacións de grupos de canto e baile da colectividade, postos de comida con pratos típicos e actividades para todas as idades. As instalacións do Centro Galego enchéronse desde primeira hora e a romaría prolongouse ao longo de todo o día, cunha ampla oferta cultural que atraiu asistentes de distintos puntos do país. A afluencia confirmou a vixencia desta iniciativa como un dos grandes encontros anuais da galleguidade en Uruguay.

No acto institucional participaron, entre outras autoridades, o secretario xeral da Emigración da Xunta de Galicia, Antonio Rodríguez Miranda, a delegada da Xunta en Uruguay, Elvira Domínguez, e o cónsul xeral de España en Uruguay, Juan Carlos Gafo. Durante a súa intervención, Miranda puxo en valor o papel das entidades no exterior como espazos de transmisión cultural e convivencia comunitaria.

«A colectividade galega en Uruguay é un exemplo de compromiso coa nosa cultura e coas nosas tradicións»

Unha cita da diáspora galega

A romaría serviu como termómetro do arraigo galego en Uruguay: non só atrae a quen emigraron en décadas pasadas, senón tamén a descendentes que encontran nestas celebracións un vehículo para coñecer e practicar tradicións. As casas rexionais e centros culturais desempeñan un papel clave como nodos sociais que conectan xeracións e facilitan a aprendizaxe da lingua, da música e da cociña tradicional.

A presenza de representantes oficiais da Xunta e do consulado subliñou o apoio institucional a estas iniciativas. As políticas da Xunta dirixidas á emigración inclúen axudas e programas de colaboración con entidades do exterior, coa meta de preservar o patrimonio cultural e facilitar o vínculo entre Galicia e a súa diáspora. En Montevideo, ese apoio percíbese tanto na asistencia técnica como na colaboración para eventos emblemáticos.

Organizadores e participantes destacaron a importancia de manter estas convocatorias con regularidade. Máis aló do aspecto festivo, a romaría funciona como foro para coordinar actividades educativas, musicais e sociais que fortalecen a visibilidade da comunidade galega na axenda cultural uruguaia.

Cultura e tradición no Centro Galego

As actuacións dos grupos de baile e canto, acompañadas pola degustación de empanadas, lacón e outros pratos típicos, crearon un ambiente festivo e familiar. Os obradoiros e as exhibicións permitiron aos mozos achegarse a instrumentos e ritmos tradicionais, mentres os maiores compartían relatos e lembranzas da súa Galicia natal. A mestura de xeracións reforza a continuidade da tradición fóra do territorio galego.

A romaría tamén serviu para visibilizar o traballo asociativo: asociacións locais, voluntarios e artistas unidos na organización do evento amosaron a capacidade da colectividade para autoorganizarse e sosterse. As actividades programadas intentaron combinar a celebración coa educación cultural, buscando que a transmisión de costumes sexa activa e participativa.

Os organizadores adiantaron a súa intención de manter e ampliar a programación en próximos encontros, co fin de atraer a máis público e consolidar proxectos formativos en música e danza galega. A resposta masiva do público e a atención institucional amosan que a romaría de Montevideo continúa sendo un punto de referencia para a galleguidade en América do Sur.

En definitiva, a romaría celebrada en marzo de 2026 reafirmou a vitalidade da cultura galega en Uruguay e a capacidade das súas institucións para preservar a identidade colectiva no exterior. Para moitos asistentes, a xornada foi tanto unha festa como unha reafirmación do compromiso coas raíces e a transmisión ás novas xeracións.