Vigo volve mirar o calendario con resignación. O Ministerio para a Transición Ecolóxica optou por someter á opción máis estrita de avaliación ambiental o trazado que debe rematar a A-52 entre Porriño e Vigo, un paso que, segundo fontes técnicas consultadas, persegue «blindarse ante posibles recursos». A decisión, comunicada tras o envío da documentación a finais de febreiro polo Ministerio de Transportes, pode alongar os prazos administrativos e converter en improbable a posta en servizo en 2030, fixando agora a mirada na metade da próxima década para ver a estrada en funcionamento.
Tramitación e prazos: un calendario que se desinflou
A variante escollida polos técnicos contempla un vial de 10,5 quilómetros, dos que algo máis de catro discorrerían por túnel, con conexión directa entre Porriño e Vigo a través de Mos e rematando na A-55, na zona do nó de Baruxáns, en Bembrive. O orzamento estimado ascende a 390 millóns de euros, pero a partida económica é só unha peza do quebracabezas. Antes de que as excavadoras poidan entrar en faena hai todo un labirinto administrativo: avaliación de impacto ambiental, validación do trazado, nova exposición pública, redacción do proxecto construtivo, licitación e, finalmente, execución.
A elección da vía ambiental ordinaria —a máis enredada— implica que o exame podería demorarse entre un e dous anos desde a recepción do expediente ata a publicación do ditame no Boletín Oficial do Estado, sempre que sexa favorable. A pesar de que o Ministerio de Transportes xa publicou en decembro de 2024 un estudo técnico que cifraba en aproximadamente catro anos a execución material das obras no mellor dos escenarios, ese calendario optimista vese agora deslizando cara á dereita no calendario. Se a avaliación ambiental non emite o ‘OK’ até ben entrado 2027, como admiten axentes próximos ao proceso, a suma de trámites podería empurrar a apertura máis aló de 2030, cunha probabilidade alta de que non ocorra até mediados da década.
A tramitación administrativa tamén inclúe unha nova exposición pública do trazado aprobado, que incorporará o listado de bens afectados por expropiacións. Esa fase xa desatou críticas cando se presentaron as alternativas: veciños de Mos e de Bembrive mostraron un rexeitamento contundente, alegando danos que consideran irreparables —nos documentos técnicos cifran ata 25 vivendas e 46 inmobles que poderían verse afectados— mentres que o goberno municipal de Vigo mantén a obra como un «obxectivo irrenunciable».
Orográfica, orzamento e riscos: por que a obra é unha carreira de obstáculos
Non só a burocracia pesa. A complexidade do trazado —case a metade discorre baixo terra— multiplica a probabilidade de imprevistos durante a construción, desde filtracións e complicacións xeotécnicas ata axustes aos sondaxes que habitualmente obrigan a revisar tempos e custos. O propio estudo de 2024 advertía de que a orografía pode dilatar sensiblemente os prazos previstos. Aun así, catro anos de obra é a cifra que adoita manexarse como referencia; convertela en realidade dependerá, na práctica, de que non xurdan sorpresas técnicas e da dispoñibilidade real de fondos.
E aquí volve aparecer un debate recurrente na política estatal: a capacidade de gasto. O expediente non pode saír a licitación sen un proxecto construtivo e un respaldo orzamentario axeitado. Nos últimos anos, o Goberno central arrastrou dificultades para actualizar as contas estatais, unha circunstancia que os concell
