Fernando Ónega, xornalista natural de Pol (Lugo) e fillo adoptivo de Lalín, foi lembrado este venres nun funeral celebrado na igrexa parroquial da vila, organizado polo Concello para recoñecer o seu vínculo co municipio. A cerimonia, á que asistiron autoridades locais, familiares e veciños, tivo lugar o 14 de marzo de 2026 e serviu para renderlle homenaxe á súa traxectoria e á relación afectiva que manteu con Lalín. O acto programouse como homenaxe institucional tras o seu falecemento, ocorrido aproximadamente unha semana antes, cando tiña 78 anos. O Concello xustificou así unha homenaxe que puxo en valor tanto o seu traballo como o apego á terra.
O alcalde de Lalín, José Crespo, explicou que a misa supuxo unha «lembranza e recoñecemento» á estreita vinculación de Ónega co municipio e subliñou que o xornalista presumía de ser fillo adoptivo de Lalín e de querer a localidade. Crespo destacou a concurrencia de veciños e autoridades, e indicou que a homenaxe municipal respondía ao desexo de manter viva a memoria de quen contribuíu a proxectar a imaxe da comarca. O rexedor puxo o énfase na proximidade persoal que Ónega amosou nas súas visitas e na xenerosidade coa que se relacionou coa comunidade local.
A cerimonia relixiosa, convocada polo Concello, foi breve pero cargada de emotividade, coa presenza de familiares e amizades, ademais de representantes institucionais. No oficio lembrouse a figura profesional e os lazos afectivos de Ónega coa comarca, e varios asistentes destacaron o seu papel como ponte entre a provincia e os grandes debates nacionais. A emotividade mesturouse coas referencias á súa traxectoria, que trascendeu o ámbito local e converteuno nunha voz respectada do xornalismo español.
En paralelo aos actos en Lalín, o Goberno aprobou concederlle a título póstumo a Gran Cruz da Orde do Mérito Civil, unha distinción anunciada pola portavoz do Executivo, Elma Saiz, tras a reunión do Consello de Ministros. Saiz lembrou o papel que Ónega desempeñou na transición democrática, entre outros cargos, como portavoz e director de prensa da presidencia do Goberno con Adolfo Suárez. O recoñecemento do Executivo pon en relación a dimensión institucional da súa traxectoria co agarimo que lle profesaron concidadáns e profesionais do sector.
A celebración en Lalín produciuse apenas días despois da despedida pública por parte de familiares; a súa filla, Sonsoles Ónega, enviou unha mensaxe cargada de emoción tras regresar a España despois dos actos de despedida e foi mencionada por asistentes como parte da estela humana que deixa o seu pai. A presenza de membros da súa familia e de colegas puxo de manifesto a pegada persoal que deixou Ónega, máis alá dos cargos e das distincións. Nos parlamentos institucionais e nos comentarios dos asistentes remarcouse a súa condición de mestre de xornalistas e referente de rigor profesional.
Oriúndo da comarca lucense, Ónega construiu unha carreira que o situou entre os cronistas imprescindibles do último medio século en España, con traballos na radio, prensa e televisión e unha influencia notable na cobertura política do país. A súa etapa na presidencia do Goberno e a súa labor como comentarista gañoulle recoñecemento público e profesional, ao tempo que conservou a relación coas súas raíces galegas, como amosou a súa vinculación con Lalín. A distinción póstuma e os homenaxes locais subliñan esa dobre dimensión da súa figura.
Na capital lucense promóvese tamén unha campaña cidadá para que Ónega reciba o recoñecemento de fillo adoptivo na propia cidade de Lugo, o que evidencia o alcance da súa memoria na provincia. Movementos veciñais e persoas do mundo cultural e xornalístico impulsaron iniciativas para que distintas localidades manteñan viva a súa memoria mediante honras e actos públicos. Estas propostas pretenden traducir o agarimo pola súa figura en xestos institucionais que perduren.
O funeral en Lalín e a concesión da Gran Cruz a título póstumo pechan, por agora, unha etapa de homenaxes que poñen de relevo tanto a dimensión profesional de Ónega como a calidez dos seus vínculos persoais. Os asistentes coincidiron en subliñar que o seu legado como formador de xornalistas e o seu rigor informativo seguirán presentes nas aulas e nas redaccións, así como na memoria das localidades que o consideraron propio. A cerimonia serviu para que Lalín expresase publicamente ese recoñecemento e para que a provincia de Lugo reafirme o seu vínculo cunha figura emblemática do xornalismo español.
