As relixiosas que vivían no mosteiro de Santa Clara en Belorado abandonaron o edificio na madrugada do xoves, apenas unhas horas antes de que se executase unha orde de desaloxo por mandato xudicial. O traslado producíuse ás 2:46 da madrugada, segundo fontes próximas ao caso, naquilo que elas describiron como o inicio dun «novo proxecto» fóra do marco da Igrexa conciliar, da que se separaron hai dous anos.
O abandono das instalacións evitou así un desaloxo forzoso que xa estaba programado pola autoridade xudicial competente. As monxas, ás que a cobertura mediática cualificou como exmonxas ou monxas rebeldes, saíron do inmoble de forma voluntaria e sen incidentes aparentes, segundo informacións locais. Non consta que se producira presenza policial relevante no momento da saída.
O proceso que desembocou na orde de desaloxo vén dunha disputa sobre a titularidade e o uso do convento que se foi desenvolvendo desde a súa ruptura coa estrutura eclesial hai aproximadamente dous anos. Esa escisión, que implicou o abandono da obediencia á Igrexa conciliar, foi o detonante dunha serie de trámites administrativos e xudiciais que culminaron agora coa convocatoria do lanzamento. A vía xudicial marcara prazos que, finalmente, non chegaron a materializarse nun desaloxo forzoso.
Desde o obispado responsable do territorio non se difundiu ata o momento unha versión oficial sobre os feitos, e as fontes xudiciais manteñen que o procedemento seguiu o seu curso conforme ao ordenado pola resolución que autorizaba o desaloxo. Tampouco transcendeu se as partes implicadas chegaron a algún acordo transaccional que explique a saída pacífica do inmoble. En todo caso, a documentación do xulgado recolle a existencia da orde que precipitaría a execución se as residentes non se tiveran marchado pola súa propia vontade.
O convento de Santa Clara, situado no municipio burgalés de Belorado, foi nos últimos meses foco de atención polo conflito entre a comunidade que o ocupaba e a xerarquía eclesiástica. Aínda que os detalles concretos sobre a xestión do patrimonio e a situación administrativa do edificio non se fixeron públicos na súa totalidade, a resolución xudicial e a posterior saída das relixiosas evidencian a complexidade do litixio. Habitantes do pobo e observadores locais seguiron con interese o desenlace.
Veciños e algúns representantes do concello comentaron de forma informal a conmoción que causou o anuncio do desaloxo, se ben as autoridades municipais non emitiron comunicados oficiais orientados a mediar na disputa. A nova, portada polos medios rexionais e nacionais, puxo de relevo a expectación que xera en localidades pequenas un conflito con implicacións relixiosas e patrimoniais. A marcha pacífica contribuíu a evitar un operativo policial visible que podería ter tensado a situación na vila.
Pola súa banda, as relixiosas sinalaron nas redes e en comunicacións a terceiros que se dispoñen a comezar outra etapa fóra do convento, enfocada a un proxecto aínda sen detallar publicamente. Fontes próximas ao grupo aseguran que se trata dunha reorganización comunitaria e pastoral que continuará ao marxe da obediencia á Igrexa conciliar. No plano legal, non se descarta que queden asuntos pendentes que terán que resolverse nos tribunais ou mediante acordos posteriores.
O episodio de Belorado pon en evidencia as tensións que poden xurdir cando comunidades relixiosas deciden desconectarse das estruturas eclesiásticas establecidas e enfrontan, por iso, reclamacións sobre inmobles e recursos. A curto e medio prazo, resta por concretar o destino do mosteiro de Santa Clara e a natureza do proxecto que emprenden as súas antigas ocupantes, así como as medidas que adoptará a institución eclesiástica propietaria ou interesada no ben.
