As mulleres que cambiaron o automóbil: inventos que hoxe levan todos os coches / Pixabay

A historia do automóbil adoita contarse a través de grandes fabricantes, enxeñeiros e pilotos, na súa maioría homes.

Porén, moitas das innovacións que hoxe forman parte imprescindíbel de calquera vehículo ou da propia estrada levan sinatura feminina.

Sempre é conveniente lembrar o papel que desempeñaron numerosas pioneiras cuxas ideas axudaron a mellorar a seguridade e a condución tal e como a coñecemos hoxe.

Inventos que hoxe parecen evidentes naceron grazas á observación e creatividade de mulleres que souberon detectar problemas cotiáns na mobilidade.

Aínda que aínda queda camiño por percorrer en termos de igualdade no sector, o seu legado demostra que as mulleres foron, e seguen sendo, unha engrenaxe fundamental na evolución do automóbil.

E cada vez é máis habitual velas tamén ao volante de autobuses, camións ou taxis, ou competindo no mundo do motor.

A liña divisoria na estrada: o legado de June MacCarroll

A comezos do século XX, June MacCarroll, doutora en California, viviu unha experiencia que acabaría cambiando a seguridade viaria.

En 1917, mentres conducía cara á súa consulta, un camión obrigouna a saír da estrada ao invadir o seu carril.

Aquel incidente fíxolle pensar que unha simple liña divisoria pintada na calzada tería evitado o perigo.

MacCarroll trasladou a súa proposta ás autoridades, pero inicialmente foi rexeitada.

Lonxe de abandonar a idea, decidiu actuar pola súa conta. Pintou coas súas propias mans unha liña nun tramo de estrada e, xunto con varias asociacións de mulleres, impulsou unha campaña para estender esta medida.

O resultado non tardou en chegar: en 1924 o estado de California aprobou a implantación de liñas divisorias en 5.600 quilómetros de estrada, unha práctica que hoxe se utiliza en todo o mundo.

Florence Lawrence e a sinalización moderna

Florence Lawrence (1886-1938) foi unha das grandes estrelas do cinema mudo, con case 300 películas na súa carreira.

Pero máis alá dos focos, tiña outra gran paixón: o automóbil.

Amante da mecánica, non só coleccionaba coches, senón que tamén os conducía e reparaba.

O seu interese por mellorar a condución levouna a deseñar un sistema que avisaba aos demais condutores das manobras do vehículo.

Ideou un dispositivo en forma de brazo móbil que indicaba se o coche ía xirar, ademais dun sinal traseiro que se activaba ao pisar o freo.

Na práctica, Lawrence inventara os intermitentes e a luz de freo.

Aínda que nunca chegou a patentalos, a súa idea sentou as bases dun dos sistemas de sinalización máis importantes na seguridade viaria.

Mary Anderson e o limpa para-brisas

O limpa para-brisas tamén ten orixe feminina.

A historia remóntase ao inverno de 1902 en Nova York.

Durante unha viaxe en taxi xunto ás súas fillas, a empresaria e viticultora Mary Anderson (1866-1953) observou como o condutor tiña que deter o vehículo constantemente para limpar o para-brisas de choiva, neve ou sucidade.

A partir desa situación cotiá imaxinou un mecanismo que permitise limpar o cristal sen necesidade de parar o vehículo.

De regreso á casa, desenvolveu un sistema manual que se accionaba desde o interior do coche mediante unha panca.

Anderson patentou o seu invento, pero nese momento ningunha empresa se amosou interesada en fabricalo.

Anos despois, cando a patente xa caducara, o limpa para-brisas comezou a instalarse de forma xeneralizada nos automóbiles.

Outras pioneiras: Dorothy Levitt e Margaret A. Wilcox

Outra pioneira foi Dorothy Levitt (1882-1922), xornalista, activista feminista e piloto apaixonada pola velocidade.

Competiu en diversas probas e chegou a acadar os 146 km/h en 1905, unha cifra extraordinaria para a época.

Ademais de competir, tamén impartiu clases de condución e escribiu o libro A muller e o coche en 1906.

Nas súas páxinas ofrecía numerosos consellos para condutoras, entre eles un especialmente rechamante: recomendaba levar un pequeno espello para observar o tráfico que viña detrás.

Aquela suxestión foi clave para o desenvolvemento posterior do retrovisor, cuxa primeira patente chegaría en 1921.

Un elemento que hoxe resulta imprescindíbel en calquera vehículo.

A enxeñaría tamén conta con nomes femininos destacados.

Margaret A. Wilcox, nacida en Chicago en 1838, foi unha das poucas mulleres enxeñeiras mecánicas da súa época.

En 1893 patentou un sistema que aproveitaba a calor xerada polo motor para redirixir o aire quente cara ao habitáculo da condutora, o que supuxo o primeiro intento de crear un sistema de calefacción para automóbiles.

O deseño tiña un problema: non permitía regular a temperatura e podía chegar a ser perigoso pola calor excesiva.

Porén, a súa idea sentou as bases dos sistemas de climatización que chegarían posteriormente.

De feito, considérase que o Ford Model A de 1929 foi un dos primeiros vehículos en incorporar con éxito un sistema de calefacción interior inspirado naquel concepto inicial.

As achegas destas pioneiras demostran que a evolución do automóbil tamén se construíu grazas ao talento feminino.

Moitas das súas ideas xurdiron de situacións cotiás, pero remataron por converterse en avances esenciais para a seguridade e a comodidade na condución.

Hoxe, máis dun século despois, cada vez que activamos os intermitentes, miramos polo retrovisor ou conducimos baixo a chuvia co limpa para-brisas en marcha, estamos a utilizar tecnoloxías que naceron da visión de mulleres que axudaron a transformar o mundo do automóbil.