Os letrados do matrimonio acusado de manter a tres menores recluídas case catro anos nun chalé de Fitoria, en Oviedo, solicitaron este martes a absolución durante a primeira sesión do xuízo celebrada na sección segunda da Audiencia Provincial de Asturias. O proceso, que se iniciou coas intervencións da defensa e da Fiscalía, ten en xogo penas que suman 25 anos e catro meses por delitos de violencia psicolóxica habitual no ámbito familiar e detención ilegal. Os feitos, que saíron á luz en abril do ano pasado, refírense a dous xemelgos de oito anos e ao seu irmán de dez, que terían estado sometidos a un réxime de illamento prolongado na vivenda familiar. As defensas sosteñen que a situación foi un illamento voluntario e non un feito constitutivo dos delitos que imputa a Fiscalía.
Os procesados son un home de nacionalidade alemá de 53 anos e unha muller nacida en Estados Unidos, de 48 anos, que adquiriu a nacionalidade alemá tras contraer matrimonio. A Fiscalía reclama para a parella a pena sinalada por considerar acreditada unha conduta continuada de sometemento psíquico e a privación de liberdade dos menores. Segundo a narración da investigación, os nenos permaneceron durante case catro anos con escaso contacto co exterior e fóra dos circuitos habituais de escolarización e socialización. A entrada da policía en abril levou inicialmente aos axentes a cualificar a vivenda con expresións que desde entón marcaron o relato público do caso.
Na sala, a defensa da nai, exercida por Javier Muñoz Pereira, plantexou unha interpretación distinta dos feitos: sostivo que a familia optara por unha forma de vida illada por motivos que defenderán ao longo do xuízo e que ese illamento non constitúe, por si só, un delito penal. Muñoz Pereira subliñou que, lonxe do abandono, os proxenitores volcáronse na atención dos menores, aínda que admitiu que algúns comportamentos puideron resultar «extravagantes» ou «heterodoxos». Ao xuízo da defensa, as medidas que adopten as autoridades deberían responder a criterios de protección e acompañamento, non a un castigo penal automático.
A representación do pai, a cargo de Elena González, tamén reclamou a absolución e pediu que se valore a intervención dos servizos sociais como a vía adecuada para abordar este tipo de situacións familiares. González defendeu que a resposta debería ter sido gradual e administrativa antes que xudicial, e que a vía penal é desproporcionada se o que existiu foi unha decisión de illamento parental. Ambas defensas coincidiron en reclamar a devolución dos menores aos seus proxenitores no caso dunha sentenza absolutoria, alegando que non existe proba de abandono nin de trato físico lesivo.
Pola súa banda, a acusación sostén que existiu un cadro de privación e control que superaría o umbral de mera singularidade doméstica e se traduciría en delitos perseguibles penalmente. A investigación policial, que chegou a apodar a casa, nos primeiros informes, con termos de forte carga emocional, serviu para que a Fiscalía describise un patrón continuado de condutas que terían afectado o desenvolvemento e a saúde psicolóxica dos nenos. Na vista oral, o Ministerio Fiscal anticipou que aportará probas e peritaxes que, ao seu xuízo, acreditan a intencionalidade e a duración do sometemento.
A sesión de arranque centrouse nas cuestións de forma e nas exposicións iniciais da acusación e da defensa; as probas testimoniais e periciais deben examinarse en próximas datas. Os letrados defensores anunciaran que impugnarán certos extremos da instrución e pedirán a valoración conxunta de informes sociais e médicos que, segundo eles, permitirían unha lectura menos penal do caso. A Fiscalía, pola súa banda, avanzou que chamará a expertos e testemuñas que, segundo a súa versión, permitirán reconstruír o modo en que se desenrolaron os feitos dentro do chalé.
O caso reavivou no debate público as tensións entre a protección da autonomía parental e a obrigación do Estado de garantir os dereitos da infancia. Para organizacións especializadas e profesionais consultados en ocasións semellantes, a clave adoita estar na valoración do dano real sufrido polos menores e na proporcionalidade da resposta institucional. O proceso asturiano será, por tanto, unha proba sobre como o sistema xudicial combina distancia cultural, opcións educativas ou de vida e deberes de protección.
Se o tribunal absolve, as defensas manifestaron a súa intención de propiciar o regreso dos nenos á unidade familiar; se se confirma a culpabilidade, as penas solicitadas pola Fiscalía serían elevadas e poderían implicar medidas de privación de liberdade. En calquera escenario, fontes xudiciais lembran que a prioridade do tribunal debe ser o interese superior dos menores e a valoración técnica dos informes de risco e saúde mental. A Audiencia Provincial continuará coa vista oral nas próximas semanas para resolver os puntos de proba que determinarán a decisión final.
