Os médicos da sanidade pública convocaron de novo unha folga que se celebrará do 16 ao 20 de marzo —en Catalunya, os paros serán os días 19 e 20— ante a falta de acordo co Ministerio de Sanidad sobre o chamado Estatuto Marco e as condicións laborais. O Comité de Huelga, que agrupa sindicatos nacionais e autonómicos, mantén a protesta despois de que as conversacións co departamento ministerial non frutuaran. O paro prodúcese nun contexto de mobilización sostida que, en formato semanal, se estenderá previsibelmente ata xuño se non hai avances. Os convocantes sosteñen que as propostas coñecidas ata agora non responden á súa reclamación dun estatuto propio e a cambios na xornada de gardas.
A ministra de Sanidad, Mónica García, remitíu este venres unha carta ao Comité de Huelga na que recrimina aos sindicatos que manteñan a convocatoria pese ao acordo acadado o 5 de marzo co Foro de la Profesión Médica. Neste escrito, a titular acusa os representantes dos médicos de “romper o principio de boa fe” e de incumprir o propósito de diálogo que, segundo o ministerio, abría a vía para desescalar o conflito. A carta salienta que a proposta pactada co Foro pretendía atender as principais demandas profesionais e evitar a folga. Desde Sanidad insisten en que a negociación con interlocutores que contan con representación recoñecida permitiría avanzar en medidas concretas.
O Comité de Huelga, integrado pola Confederación Española de Sindicatos Médicos (CESM), o Sindicato Médico Andaluz (SMA), Metges de Catalunya (MC), a Asociación de Médicos y Titulados Superiores de Madrid (AMYTS), o Sindicato Médico de Euskadi (SME) e o Sindicato de Facultativos de Galicia Independientes (O’MEGA), esixiu negociar directamente coa ministra e non a través do Foro. Os sindicatos consideran que o acordo co Foro —un órgano que reúne as profesións sanitarias— non os representa nin cobre as reivindicacións que impulsaron as mobilizacións. Por iso manteñen a convocatoria e endurecen a presión con xornadas de paro que se repetirán semanalmente mentres persista o desencuentro. Os sindicatos reclaman, ademais, transparencia e un documento asinado que comprometa actuacións concretas.
O acordo anunciado por Sanidad o pasado 5 de marzo contemplaba, segundo o ministerio, medidas como a creación dun complemento por penosidade e nocturnidade, reformas na clasificación profesional e a apertura do trámite para a xubilación anticipada. A intención oficial era dar resposta aos motivos de malestar entre os médicos e xerar un marco para seguir negociando sen recorrer á folga. O Goberno defendeu que ese acordo ofrecía unha folla de ruta con compromisos sectoriais que permitirían mellorar as condicións laborais e reducir a presión asistencial. Non obstante, a concreción de importes e prazos quedou pendente, algo que os sindicatos critican.
A reacción do Comité de Huelga foi tajante: calificou o texto ofrecido por Sanidad como “vago e pobre” e dixo que a redacción impide valorar o alcance real das medidas propostas. Sinalan que aspectos chave quedan enunciados sen cuantificar, como o complemento por penosidade ou nocturnidade, e que a adaptación da clasificación profesional non responde ás demandas plantexadas polos facultativos. Ademais, insisten na necesidade dun Estatuto propio da profesión e en que a regulación da xornada contemple a voluntariedade nas gardas, algo que, ao seu xuízo, non está garantido na proposta do ministerio. Por todo iso, rexeitan que o acordo co Foro substitúa unha negociación directa cos seus representantes.
O calendario de mobilizacións prevé que a primeira semana de paros arranque o luns e que as convocatorias se vaian repetindo en semanas sucesivas ata xuño se non hai avances substantivos. Están chamados a secundar a folga máis de 176.000 médicos que traballan no Sistema Nacional de Salud, unha cifra que subliña a dimensión do conflito. En Catalunya, a convocatoria concéntrase nos dous últimos días previstos, o que reflicte diferenzas organizativas autonómicas dentro do movemento. Os servizos hospitalarios e de atención primaria xa se preparan para xestionar a asistencia con reforzos e servizos mínimos, aínda que os sindicatos alertan do risco de sobrecarga para quen non se sumen ao paro.
O trasfondo do conflito continúa sendo a negociación dun Estatuto Marco que, segundo os médicos, debe recoñecer especificidades profesionais, mellorar a clasificación e as condicións retributivas, e ofrecer fórmulas para a conciliación e a xubilación que respondan á realidade asistencial. As reivindicacións xurdiron nun contexto de esgotamento pola sobrecarga de traballo, falta de plantillas e presión sobre a atención primaria e os hospitais. As institucións sanitarias e as comunidades autónomas enfróntanse agora ao reto de manter a prestación de servizos esenciais sen que o conflito derive nunha fractura prolongada entre o colectivo e o Ministerio.
Coas posicións por agora enfrontadas, o espazo para unha solución rápida semella reducido. Sanidad aposta polo Foro como mediador e pola concreción gradual de medidas, mentres que o Comité de Huelga esixe compromisos formalizados e a negociación directa coa titular. A situación deixa abertas opcións que van desde a intensificación das mobilizacións ata a procura de fórmulas de mediación externa ou a implicación das comunidades autónomas nun acordo máis amplo. Ata que non se marquen prazos e cifras concretas, a convocatoria do 16 ao 20 de marzo será o termómetro do conflito e a primeira proba de lume para desgastar ou renovar a vontade negociadora de ambas partes.
