A cerimonia dos premios Oscar celebrada en Los Ángeles en marzo de 2026 incluíu un tradicional segmento «In Memoriam» que recordou a varias figuras do cine falecidas durante o último ano, pero tamén deixou fóra nomes relevantes. Na emisión televisiva destacáronse figuras como Robert Redford e Diane Keaton, mentres que outros profesionais apareceron só na versión ampliada publicada na web da Academia ou quedaron directamente sen mención. A decisión reavivou o debate sobre os criterios e as limitacións de tempo da homenaxe televisada.
O tributo en pantalla rendeu homenaxe a varias carreiras emblemáticas e reservou momentos emotivos para as grandes estrelas que morreron no último ano. Ademais de Redford e Keaton, a gala lembrou a cineastas e actores de perfil internacional, poñendo o foco naqueles que tiveron carreiras longas e recoñecidas. Non obstante, a lista non foi exhaustiva e algunhas baixas relevantes do sector non aparecéron na sinal en directo.
Segundo a información difundida tras a cerimonia, entre os nomes que non se incluíron no montaxe televisado figuran intérpretes como James Van Der Beek, Eric Dane, Malcolm-Jamal Warner, Robert Carradine e June Lockhart. Tamén se sinalaron ausencias de actores menos mediáticos pero con carreiras sólidas, como Bud Cort, e unha das omisións que máis chamou a atención é a da icónica actriz francesa Brigitte Bardot.
Quen quedaron fóra da homenaxe televisada
A Academia publicou na súa páxina web unha lista máis ampla que a emitida por televisión, onde si aparecían outros profesionais que non chegaron á audiencia en directo. Entre eles mencionáronse nomes como George Wendt, Julian McMahon, James Ransone, Danielle Spencer, Loretta Swit e Demond Wilson. Esa dobre vía —unha versión ampliada en internet e outra reducida para a gala— é habitual, mais este ano puxo de relevo a amplitude das ausencias.
A explicación que adoita ofrecer a organización é a limitación de tempo do espectáculo televisado e a necesidade de seleccionar as imaxes e nomes que mellor encaixen no montaxe. Non obstante, para familiares, compañeiros de profesión e espectadores a omisión de determinadas figuras xera desconcerto e, nalgúns casos, críticas por entender que se minusvalora a contribución dalgúns creadores.
Ademais das decisións de montaxe, hai factores prácticos que inflúen na presenza dun nome en pantalla: dereitos de imaxe, dispoñibilidade de material audiovisual ou mesmo peticións familiares poden condicionar a selección. En calquera caso, a existencia dunha lista complementaria na web da Academia ofrece un recurso oficial para consultar un rexistro máis exhaustivo.
Momentos destacados do tributo
A gala incluíu varios instantes destacados dentro do tributo. A actuación de Barbra Streisand, que interpretou un fragmento de «The Way We Were», resultou un dos pasaxes máis emotivos da noite e estivo vinculada ao recordo do traballo compartido con Robert Redford. Así mesmo, o tributo a Rob Reiner contou con aparicións de colegas e actores que achegaron reminiscencias persoais sobre a súa traxectoria.
O recordo a Diane Keaton foi presentado na cerimonia pola actriz Rachel McAdams, quen ofreceu un espazo máis amplo para rememorar a traxectoria da premiada. Tamén houbo instantes de recoñecemento para directores e técnicos cuxa contribución ao cine se considera esencial, aínda que non todos eles recibiron a mesma visibilidade na emisión televisiva.
As discusións posteriores á gala inciden nunha tensión habitual: a necesidade de condensar décadas de traxectoria en uns poucos minutos fronte ao desexo de honrar con xustiza a todas as persoas que formaron parte da industria. A convivencia dunha homenaxe en directo e dunha lista ampliada en liña intenta mitigar esa tensión, mais non sempre satisfai a quen reclaman un recordo máis completo.
En última instancia, a edición de 2026 dos Oscar deixa a sensación de que o «In Memoriam» segue sendo un terreo complexo onde conviven emoción, limitacións técnicas e decisións editoriais. As ausencias sinaladas —entre elas a daquelas figuras tan sinaladas como Brigitte Bardot— servirán seguramente para que a Academia e os espectadores volvan a debater como equilibrar o espectáculo televisivo co deber de memoria cara ás persoas que faleceron.
