Paula Vilariño
As compañías aseguradoras desembolsaron en 2025 na provincia de Lugo un total de 6.149.505 euros para cubrir danos derivados de fenómenos meteorolóxicos adversos. Os pagos responderon a máis de 6.170 sinistros rexistrados ao longo do ano, consecuencia principalmente da chuvia e do granizo. A elevada frecuencia e o custo medio sitúan Lugo por riba da media nacional no impacto por incidente. O estudo sectorial atribúe estes danos a episodios meteorolóxicos habituais na comunidade e a fenómenos concentrados en determinadas tempadas.
Segundo o informe que recolle os datos do conxunto do país, en España contabilizáronse 628.800 sinistros climáticos en 2025, cun custo agregado de alrededor de 492 millones de euros. A nivel nacional o custo medio por sinistro foi de 783 euros, mentres que en Lugo ese custo medio ascendeu a 997 euros. A provincia rexistrou unha media próxima a 17 sinistros diarios, cifra que explica a contía total aboada polas aseguradoras locais.
O estudo detalla que a chuvia concentrou a maioría dos sinistros en todo o territorio, sendo responsable de máis do 58% dos episodios e de máis do 36% dos pagos. O granizo tamén representou unha proporción notable, con case un 18% dos sinistros e un peso importante no volumen de indemnizacións. O vento e a neve contribuíron en menor medida ao conxunto de danos asegurados.
Quen asume os custos e que queda fóra
As compañías privadas de seguros asumiron a maior parte destes sinistros: danos por chuvia, granizo, neve ou ventos moderados adoitan estar cubertos en pólizas multirriscos. O informe subliña que o Consorcio de Compensación de Seguros (CCS) actúa unicamente ante fenómenos extraordinarios, como inundacións masivas, embates do mar, ventos sostidos por encima de 120 km/h e sucesos xeolóxicos.
Por tanto, episodios catalogados como «extraordinarios» non se inclúen nas cifras do estudo, o que implica que a magnitude real do impacto climático pode ser maior cando se suman os sinistros atendidos polo CCS. En Galicia, onde as chuvias intensas e as crecidas fluviais son recorrentes, esa separación de competencias condiciona a percepción do custo directo soportado polas aseguradoras privadas.
Distribución por ramos e comparación territorial
En canto á distribución por ramos, as vivendas concentraron cerca de dúas terceiras partes dos sinistros ligados ao clima en Lugo, seguidas polas comunidades de propietarios e polos automóbiles. Con todo, os expedientes de maior contía económica proviñeron do sector industrial, onde un menor número de sinistros pode xerar indemnizacións máis elevadas.
A nivel provincial, as maiores cifras de pago rexistráronse en Madrid (79,2 millones euros), Barcelona (40,5 millones) e Valencia (33,3 millones). Non obstante, o custo medio por sinistro foi superior en provincias como Palencia (2.151 euros) e Huesca (2.024 euros), o que suxire a existencia de sinistros industriais de alto valor neses territorios.
O informe pon de manifesto a heteroxeneidade territorial do risco: algunhas provincias acumulan grandes volúmenes de sinistros cotiáns, mentres que outras concentran reclamacións de maior contía. Esa diversidade obriga ás aseguradoras a axustar tarifas e provisións segundo a exposición rexional e a tipoloxía de riscos.
En Lugo, a prevalencia da chuvia e do granizo plantea retos particulares para a agricultura, a vivenda e o vehículo, sectores que concentraron a maioría dos expedientes. O aumento de episodios intensos e a súa repetición en curtos períodos de tempo é unha das preocupacións que subxacen no análises do sector asegurador.
Os responsables do informe insisten na necesidade de mellorar a prevención e a resiliencia fronte a fenómenos meteorolóxicos, así como de clarificar o papel das coberturas públicas e privadas en episodios extremos. A adaptación de infraestruturas e a planificación territorial aparecen como medidas clave para reducir a exposición e os custos futuros.
