Vigo — Un ícone da transición enerxética galega toca ao seu fin físico pero non simbólico. Este venres a plataforma prototipo Atir, deseñada por Magallanes Renovables e con nove anos de traxectoria, efectuou a súa última viaxe ata as gradas de Industrias Navales A Xunqueira (INAX), en Moaña, onde dará comezo o seu desmantelamento. A operación pon punto final a unha etapa de ensaios que inclúe invernadas na ría viguesa e un histórico paso polo banco de probas do Centro Europeo de Enerxía Mariña nas Orcadas.
O traslado e o inicio do desmantelamento
A maniobra de remolque comezou arredor das 14.00 horas coa colaboración do equipo do porto, remolcadores e prácticos. O barco de apoio Fénix Vigo, da compañía marítima Northcom Diving, asistiu nas operacións de enganche. Xa no estaleiro, e coa plataforma escorada para evitar que o mástil submerxido toque o fondo, ficou amarrada á espera da pleamar que permita sacala da auga e comezar os traballos en seco.
A supervisión da obra corre a cargo da auxiliar Navaleva, mentres que o despezamento e a xestión do aceiro foron encargados a Xunqueira, estaleiro con ampla experiencia en reparacións e bloques para a industria naval local. Nas últimas semanas Magallanes realizou un baleirado paulatino de equipos —compoñentes susceptibles de ser reutilizados en futuros proxectos— e preparou a estrutura para o seu transporte final ás instalacións do estaleiro en O Morrazo.
En palabras da propia compañía: «Cumprido o obxectivo, o sistema volveu ser remolcado ao longo da fachada atlántica, pero neste caso no sentido inverso: a Atir regresou ao seu lugar de nacemento, a cidade olívica, para o seu último descanso». O adeus físico, non obstante, chega con intención práctica: pezas e aprendizaxes servirán para a seguinte xeración de plataformas.
De Vigo ás Orcadas: nove anos de probas e aprendizaxes
A Atir naceu en 2017 nos muíños de Vigo, ensamblada por Ganaín e presentada como un «muíño invertido» capaz de aproveitar as correntes mariñas. O seu montaxe en vertical deixou imaxes impoñentes na ría, que atraeronn a atención da cidade e do sector técnico. Tras as primeiras probas costeiras, o prototipo viaxou ata o norte de Escocia, onde en 2019 comezou a verter electricidade na rede británica desde as instalacións do EMEC.
Alí, nas frías augas das Orcadas, a Atir superou unha batería de probas esixentes que validaron o concepto e achegaron datos operativos valiosos para o desenvolvemento mareomotriz. Foi a primeira infraestrutura deste tipo ensamblada en Galicia que logrou exportar enerxía a unha rede nacional, un fito que colocou o tecido industrial galego no mapa do sector renovable europeo. Con eses resultados, a compañía deu o paso de traer novamente a plataforma á ría para recuperar equipos e pechar o ciclo do prototipo.
Unha morte e unha promesa: o relevo cara a Atir 2.0
O desmantelamento non é unicamente un fin, senón tamén un investimento no futuro. Magallanes vén traballando na versión comercial, bautizada como Atir 2.0, para a que volveu contar con Ganaín como estaleiro construtor, xunto con socios como Coterena, Seaplace e D3 Applied Technologies. O novo deseño incrementará as dimensións ata 55 metros de eslora —en comparación cos 45 metros da Atir orixinal—, cunha manga de 7 metros e unha profundidade de 16 metros.
Ese salto de escala responde á necesidade de converter a tecnoloxía probada nun dispositivo comercialmente viable, capaz de ofrecer maior po
