A banda galega Mar de Fondo estreou «Percebeiro», o segundo adianto do seu cuarto álbum, Lo llamaban Rock and Roll, e póñeo á disposición do público o 13 de marzo de 2026, co videoclip previsto un día antes no seu canal de YouTube. O lanzamento, que chega desde A Coruña e foi gravado nos Estudios Tercera Planta, busca celebrar e visibilizar o labor dos percebeiros e a comunidade mariñeira da costa atlántica. O sinxelo combina a raíz rock do grupo cunha aposta sonora máis ampla que pretende transmitir ao oínte a dureza e a emoción do oficio. A presentación forma parte da estratexia do grupo de adiantar un disco cuxa saída está programada para abril de 2026.
En «Percebeiro» o mar eríxese como protagonista e territorio emocional: a letra e o ton musical fan eco do risco, o sacrificio e a continuidade dunha tradición transmitida de xeración en xeración. A peza quere funcionar como homenaxe explícito aos homes e ás mulleres que cada día se xogan a vida por unha faena que esixe resistencia física e unha relación íntima coa marea. A través de imaxes sonoras e narrativas, o tema intenta tamén poñer en primeiro plano o respecto ao entorno e a memoria colectiva das comunidades costeiras galegas.
Musicalmente, o tema marca unha das propostas máis ambiciosas do grupo ata a data, mantendo a súa base rockeira pero incorporando unha dimensión sinfónica que amplifica a carga emotiva. Ese cruce entre guitarra e orquestra busca crear un paisaxe sonoro que mestura tradición atlántica e sensibilidade contemporánea, e que converte «Percebeiro» nunha das pezas máis complexas do próximo álbum. O resultado pretende ser contundente sen renunciar á organicidade e á autenticidade que caracterizan a traxectoria da banda.
Para articular esa expansión instrumental, Mar de Fondo contou coa colaboración do multiinstrumentista Abraham Cupeiro, coñecido polo seu traballo recuperando e interpretando instrumentos históricos e pola súa implicación en proxectos vinculados ao mundo audiovisual e cinematográfico. A achega de Cupeiro introduce cor, texturas e unha ponte con sonoridades que remiten a tradicións pasadas, o que reforza o carácter evocador da canción. A súa experiencia en rexistros históricos suma unha capa de profundidade que axuda a situar o relato do percebeiro nunha dimensión máis ampla.
Tamén participa na peza o compositor galego José Manuel Cancela, formado no Berklee College of Music e premiado con cinco galardóns Emmy polo seu traballo en documentais e producións internacionais. A colaboración de Cancela introduce unha perspectiva narrativa e cinematográfica: a súa man nótase nos pasaxes que buscan construír tensión e na maneira en que a orquestración dialoga coa letra. A súa traxectoria no campo audiovisual reforza a intención do grupo de converter o single nunha experiencia que transcende o formato tradicional do rock.
A esa ambición sonora súmaselle a intervención da Orquesta Sinfónica de Galicia, cuxa presenza outorga á canción unha sonoridade épica e ampla que conecta a linguaxe rockeira con recursos propios da música clásica. A orquestra aporta capas e dinámicas que multiplican as sensacións e permiten que o tema transite con naturalidade entre atmósferas íntimas e momentos de maior contundencia. Esa simbiose busca tamén situar o relato do percebeiro nunha escala que resoe máis alá do círculo habitual de seguidores do grupo.
A gravación levouuse a cabo nos Estudios Tercera Planta baixo a produción de Manuel Ramil, que apostou por unha filosofía sonora orgánica, fiel á identidade da banda pero aberta a experimentacións texturais. A produción aspira a preservar a potencia do directo e, ao mesmo tempo, a integrar os arranxos orquestrais sen que estes opaquen a esencia rockeira. Con «Percebeiro» a banda consolida o pulso creativo que iniciou co primeiro adianto, «Bailando con las ratas», e amosa o camiño sonoro do álbum completo.
O estreo do single e do videoclip constitúe, ademais, un xesto de recoñecemento público cara á xente do mar nun territorio onde a pesca e as faenas costeiras forman parte do tecido social. Para Mar de Fondo este traballo supón, á vez, unha reafirmación artística e unha chamada de atención sobre oficios que implican risco e saberes pouco visibles. Co álbum á vista, a banda aspira a que este proxecto sexa un dos máis emotivos e ambiciosos da súa carreira e que contribúa a poñer en valor a cultura atlántica contemporánea.
