A Reconquistiña volveu poñer esta mañá a Vigo en modo festa: preto de 2.200 nenos e nenas, procedentes de 50 centros educativos, tomaron a cidade desde A Porta do Sol para dar o pistoletazo de saída á semana grande da Festa da Reconquista. Ataviados con tambores, traxes de época e coa mestura de «franceses» e «vigueses», os escolares recrearon a coñecida efeméride de 1809, que lembra a expulsión das tropas napoleónicas do casco histórico da cidade.
A mañá en Porta do Sol: ritmo, historia e chocolatada
A concentración foi un mosaico de cor e ruído: tambores marcando o paso, bandeiras pequenas e grupos de nenas e nenos que aprenderan as verbas dese episodio que, en Vigo, se converteu en festa popular. Desde primeiras horas, as tarefas loxísticas do concello e dos centros educativos foron evidentes: pais e nais, profesorado e axentes de mobilidade coordinando entradas e saídas para que a marea infantil fluíse cara ao escenario instalado na praza.
Sobre ese escenario subiu o alcalde, Abel Caballero, que aproveitou para situar a efeméride en termos de orgullo cidadán e confianza no futuro. Lembrou o alcalde da época, Vázquez Varela, e lanzou mensaxes que mesturan tradición e política local: a habitual reivindicación de Vigo como cidade que non se resigna e a referencia recente a aspiracións deportivas, como a candidatura para acoller partidos do Mundial de 2030. Aos escolares fíxose dirixir coa familiaridade que o caracteriza:
«Vigo non quería ser servo nin escravo de ninguén e moito menos depender de invasores»
E non faltou o ton xocoso co que o rexedor adoita arroupar estas celebracións: «Sodes os mellores nenos do mundo, mellores que os de Nova York, París, Madrid e, por suposto, que os de aí arriba (A Coruña)». Tras a entrega de medallas, a comitiva trasladouse ao Berbés, onde unha chocolatada serviu de colofón para os menores e os seus acompañantes.
A posta en escena da Reconquistiña, que combina dramatización e aprendizaxe, forma parte dun programa máis amplo que inclúe durante a semana desfiles no Casco Vello, representacións e actos festivos que involucran asociacións culturais e os barrios típicos da cidade. A alusión final do alcalde á «bendición do anticiclón» interpretouse entre o público como o agoiro dunha semana de bo tempo e bo ambiente para a festa.
Tradición, memoria e escola: unha lección práctica de historia
A presenza masiva de escolares nunha recreación histórica pon en evidencia como Vigo soubo converter un episodio da súa historia nunha ferramenta de identidade colectiva. A Reconquista de 1809 —cando os poboadores expulsaron as tropas francesas— pasou de relato local a cerimonia anual que serve para transmitir valores cívicos, memoria e sentido de pertenza ás novas xeracións.
Nas aulas, a actividade non se limita ao disfrace e ao desfile. Docentes consultados en edicións anteriores contaban como aproveitan a ocasión para introducir nocións de historia contemporánea, empatía e traballo en equipo. Non obstante, a teatralización de conflitos bélicos con nenos tamén suscita preguntas lexítimas sobre como se aborda a violencia pasada e que matices se introducen para evitar simplificacións. En Vigo, o ton foi ata agora máis lúdico que belixerante, pero a fronteira entre conmemorar e dramatizar require atención pedagóxica.
Ademais, cómpre lembrar que a Reconquista é unha festa que foi adaptándose. O que en tempos puido ser un acto íntimo do Casco Vello medrou ata implicar barrios, clubs e administracións. O resultado: un evento que move a miles de persoas, refresca a oferta turística e, en anos recentes, pasou a ser
