Porta do Sol converteuse esta mañá nun improvisado cuartel de nenos. Con tambores, traxes de época e chocolate quente na man, máis de 2.200 escolares procedentes de 50 centros educativos encheron as rúas da cidade para celebrar a Reconquistiña, a versión escolar e festiva da Festa da Reconquista. A xornada, marcada polo bo tempo e a algarabía, serviu tanto para o xogo como para unha primeira lección de historia local.
A mañá en Porta do Sol: tambores, traxes e chocolatada
O punto de encontro foi Porta do Sol, onde nenos e nenas desfilaron ataviados como vigueses de 1809 ou como soldados franceses. «Eu vou dos malos, pero non me importa», dicía risueiro Lucas, vestido co uniforme napoleónico; ao seu lado Thiago explicaba que prefería ir «dos bos», coa indumentaria que un vigués tería levado na época. Algúns traxes foron elaborados na casa polas familias; outros, no propio colexio e coa axuda da asociación do Casco Vello, que tradicionalmente colabora cos centros na preparación.
O alcalde, Abel Caballero, recibiu á multitude infantil no escenario principal e recordou a figura do alcalde daquel tempo, Vázquez Varela, nunha intervención breve e salpicada de guiños. A continuación entregáronse medallas e os escolares desprazáronse ao Berbés para participar na tradicional chocolatada e gozar de espectáculos musicais e bailes tradicionais. A escena foi a de sempre nesta festa: unha mestura de rito cívico e verbena, con rapaces correndo dun lado a outro entre tambores e aplausos.
Profesorado e responsables dos centros recoñeceron que a preparación leva semanas. Ensináronse cancións, ritmos de tambor e pasos de baile; no caso do García Barbón houbo mesmo debut: tras anos de peticións de pais e nais, este ano o colexio sumouse por primeira vez á Reconquistiña. Dende o Doctor Fleming, por exemplo, un alumno explicou con orgullo que na clase lles falaran da expulsión dos ‘gabachos’ e que se volvesen «os botaríamos, pero non a Francia, moito máis lonxe de aquí», unha réplica entre xocosa e pedagóxica sobre o pasado bélico.
Un recordo histórico con guiños locais
A Reconquista de Vigo, en 1809, forma parte da memoria colectiva da cidade. Foi unha acción popular contra as tropas francesas que, co tempo, pasou de episodio local a celebración anual. A versión infantil, a Reconquistiña, simplifica os feitos —como corresponde a unha actividade escolar— pero serve para transmitir referentes: identidade, solidariedade e sentido de pertenza. A festa non renuncia ao humor: durante a súa intervención o alcalde pronosticou a conquista pendente da cidade, o mundial de 2030, e rematou cun berro de confianza que arrancou unha ovación entre os pequenos.
«Ninguén nos vai quitar iso», exclamou o alcalde, referíndose con sorna ao mundial e levantando aplausos mesmo de quen descoñecía o alcance real do asunto.
Tamén houbo espazo para a xerga local e a rivalidade amistosa. Caballero permitiuse unha pulla cara á cidade veciña que provocou risos: «Sodes os mellores nenos do mundo, mellores que os de Nova York, París, Madrid e, por suposto, que os de aí arriba», dixo en referencia a A Coruña, para que as familias vaian afinando vellas competencias interurbanas. É un recordatorio de como as festividades populares incorporan ao seu discurso a xeografía afectiva de Galicia.
A xornada mostrou tamén rostros da Galicia plural: entre os participantes había nenos de orixe francesa que acudiron con orgullo a representar ao seu país. Unha nena, á que os seus compañeiros chamaron Tanina, levaba o traxe francés coa mesma ilusión que o resto; soubo explicar, co
