O adestrador do Inelsa Solar de Meaño anunciou a súa saída do club despois de sete temporadas, nunha decisión comunicada o 12 de marzo de 2026 na localidade pontevedresa. O técnico alega que chegou o momento de priorizar a conciliación entre a súa actividade profesional, a vida familiar e o balonmán, tras un ciclo intenso de viaxes e dedicación que comezou en decembro da tempada 2019-20. A marcha prodúcese nun contexto de certa perda de impulso deportivo esta tempada e tras discrepancias puntuais coa directiva sobre a planificación deportiva.
O responsable recalca que a súa etapa en Meaño péchase con satisfacción pola evolución do grupo: cando chegou atopou un equipo afundido na clasificación e, a base de traballo formativo coas xogadoras, logrou recuperar a competitividade e loitar pola permanencia. Aquela tempada rematou co descenso administrativo provocado pola reestruturación da Federación Española, pero, segundo o técnico, o máis valioso foi a progresión das xogadoras e a resposta da plantilla aos retos.
Sobre as razóns concretas da saída, o adestrador insiste en que o esgotamento e a necesidade de reorganizar prioridades foron determinantes. Admitiu que esta tempada xa notaba «menos chispa» na súa implicación e que, desde unha perspectiva persoal e familiar, resulta agora imprescindible reducir a carga. Recoñece ademais que a súa decisión beneficia tanto á súa vida privada como ao propio club, ao permitir unha renovación no banquiño que aporte novos estímulos.
Preguntado por posibles desencontos coa directiva, explicou que as diferenzas xurdiron principalmente na fase de deseño da plantilla para a nova tempada, cando adoitan aflorar visións contrapostas entre adestrador e xunta. Aclarou que, unha vez comezou a competición, eses roces pecharon e o traballo sobre o terreo continuou sen máis contratempos. En calquera caso, tivo palabras de eloxio para a directiva polo esforzo que realiza para sostentar o proxecto, incluso con achegas económicas persoais dos seus membros.
O adestrador negou ter ofertas na carteira doutros clubes sénior e manifestou a súa intención de seguir ligado ao balonmán desde unha faceta máis formativa. Atraeulle especialmente o traballo coas categorías base, unha inclinación reforzada por ver a evolución de xogadoras xuvenís que esta tempada deron o salto ao primeiro equipo. Sinalou que adestrar nenos e mozos lle resulta especialmente gratificante, tamén por compartir etapa vital cos seus propios fillos, o que o impulsa a priorizar esa labor.
Non pechou, non obstante, a porta a un compromiso cun equipo sénior se xurdira unha proposta seria que encaixase coas súas necesidades familiares e profesionais. Admitiu que unha oferta que respectase eses condicionantes podería facelo replantexar o seu futuro, pero por agora a súa intención é recalibrar a relación co deporte e coa vida laboral fóra da pista.
Así mesmo, reflexionou sobre as diferenzas que atopou entre dirixir equipos femininos e masculinos. Destacou que a principal divergencia radica na xestión do grupo e na atención ás circunstancias persoais das xogadoras, máis permeables en determinados aspectos. Esa experiencia servíulle para adaptar o seu método de traballo e as súas mensaxes dende o banquiño, aprendendo a combinar esixencia técnica cunha xestión máis próxima das situacións individuais.
No seu repaso da traxectoria en Meaño lembrou os fitos e as dificultades vividas: a chegada nun momento complicado, a transformación do vestiario e o desafío de manter a categoría nun entorno competitivo e en ocasións marcado por cambios organizativos federativos. Agradeceu o compromiso das xogadoras, do staff e da directiva e amosouse confiado en que o Inelsa Solar atopará pronto un novo rumbo que permita continuar co proxecto local. O club deberá agora buscar relevo para un adestrador que, no seu criterio, pechou unha etapa e abre outra en favor da conciliación persoal e profesional.
