O canciller alemán Friedrich Merz defendeu este martes en Berlín que a decisión de Alemaña de abandonar a enerxía nuclear, culminada en 2023, é definitiva e non pode revertirse, pese ás críticas da Comisión Europea. Merz respondeu a un debate aberto na cimeira sobre enerxía nuclear celebrada en París e xustificou a postura alemá por razóns políticas e de seguridade enerxética, e abogou por reforzar a cooperación e as interconexións dentro da Unión Europea. A intervención do líder conservador chega nun momento de disputa sobre cal debe ser o equilibrio entre renovables e nuclear na política enerxética comunitaria.

O presidente do Executivo subliñou que, aínda que comparte persoalmente parte da preocupación expresada pola presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, sobre a perda de capacidade que supuxo o peche de centrais, non considera viable nin desexable volver a acender reactores en territorio alemán. Merz situou a resposta na necesidade de mellorar as redes, diversificar as fontes e avanzar na integración enerxética europea antes que intentar un retorno a unha tecnoloxía que, na súa opinión, non encaixa no pacto político vixente en Berlín.

Alemaña desconectou as tres últimas centrais nucleares en abril de 2023, tras unha breve prórroga que buscou mitigar a crise enerxética desatada pola guerra en Ucraína. O fin da era atómica forma parte do acordo de coalición que sostén o goberno e foi defendido por sectores políticos como un compromiso asumido coa transición ecolóxica. Fronte á presión externa por reabrir o debate, Merz insistiu en que a prioridade debe ser mellorar a interconexión entre países e reforzar o mix enerxético con fontes renovables e apoio por outras tecnoloxías menos controvertidas.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

A resposta do Goberno alemán non foi unánime. O ministro de Medio Ambiente, o socialdemócrata Carsten Schneider, criticou con dureza a proposta de reforzar a nuclear a escala europea: considéraa de alto risco e advertiu do elevado custo que suporía para os contribuíntes. Schneider defendeu que as enerxías solar e eólica son alternativas máis baratas e limpas que, ademais, evitan o problema do tratamento de residuos radiactivos, polo que pediu centrar as inversións en almacenamento, redes e eficiencia.

A historia da saída alemá do átomo estivo marcada por cambios de rumbo. O primeiro plan de peche acordouse en 2002 durante o goberno de Gerhard Schröder, mentres que a conservadora Angela Merkel prorrogou prazos en 2010 para despois acelerar o calendario tras o desastre de Fukushima en 2011. Baixo o goberno do socialdemócrata Olaf Scholz, con verdes e liberais como socios, a desconexión definitiva das últimas centrais completouse en 2023, pechando un capítulo de debates técnicos, políticos e sociais sobre a dependencia enerxética.

No plano europeo, o choque de posicións reflicte unha tensión máis ampla: varios gobernos piden revisar a aposta polas nucleares como forma de garantir a seguridade de subministración e reducir emisións, mentres que outros, entre eles o Executivo alemán, apostan por acelerar a implantación de renovables e mellorar a capacidade de interconexión entre Estados. Para Berlín, a resposta non pasa polo regreso á enerxía atómica senón por investimentos coordinados en redes, hidróxeno verde e almacenamento que permitan absorber máis renovables.

O pulso ten implicacións prácticas: a decisión alemá altera fluxos comerciais de electricidade, modifica plans de investimento en infraestruturas e obriga aos socios europeos a replantear mecanismos de solidariedade en episodios de tensión no mercado enerxético. Para comunidades como a galega, que seguen de cerca os debates europeos sobre redes e mercados, o resultado destas discusións marcará os tempos e custos da descarbonización e da seguridade de subministración nos próximos anos.

Mentres a polémica continúa entre institucións e gobernos, a postura de Merz confirma que a saída nuclear segue a ser unha liña vermella na política alemá, suxeita a compromisos de coalición e pola memoria recente de debates públicos sobre riscos e residuos. Na Unión Europea queda, non obstante, aberto o debate sobre como compatibilizar obxectivos climáticos, custo económico e seguridade enerxética, unha discusión que fará necesarias decisións coordinadas e maiores investimentos transfronteirizos.