Montecelo e o hospital comarcal de O Salnés emergen como epicentros da última vaga de protesta do corpo médico en Galicia. O sindicato Simega cifra no 82% o seguimento en Pontevedra e no 90% o de Vilagarcía durante os primeiros tres días desta semana, mentres a Consellería de Sanidade ofrece porcentaxes moito menores. As mobilizacións, que incluíron unha manifestación en Montecelo o pasado 18 de marzo, tensionaron os servizos de urxencias e provocaron a suspensión masiva de consultas programadas.

Seguimento, cifras e diferenzas de lecturas

Simega non escatimou en cifras: ademais dos citados 82% e 90%, asegura que nos grandes hospitais galegos o seguimento superou o 77% e que só o Álvaro Cunqueiro alcanzou un 85%. Segundo a central, a participación creceu unha media de tres puntos entre o luns e o mércores desta semana, unha tendencia ao alza que atribúe ao rexeitamento ao estatuto marco proposto polo Ministerio de Sanidade.

A versión oficial da Xunta é outra. A Consellería de Sanidade remitíu datos sensibelmente máis baixos: porcentaxes por debaixo do 30% nos hospitais e do 8% na Atención Primaria. Os responsables autonómicos subliñan que os seus cálculos inclúen aos profesionais destinados a servizos mínimos, o que, segundo aducen, rebaixa o ratio real dos que secundaron a folga. As diferenzas entre sindicatos e administración non son novas, pero nesta ocasión a discrepancia endurece o debate público sobre o impacto real da folga.

No terreo, as consecuencias son palpables. O propio sindicato denuncia a cancelación de “centos de cirurxías e probas” e a supresión de máis de 200.000 consultas desde xaneiro polas tres convocatorias realizadas. A Xunta, pola súa parte, cuantifica en máis de 6.300 as citas anuladas só na Área Sanitaria de Pontevedra e O Salnés durante marzo; ademais, nas urxencias rexistrouse unha “onda” de preto de 2.000 pacientes en dous días, segundo fontes hospitalarias.

Antecedentes e por que a protesta se concentra en Pontevedra

Non é a primeira vez que a sanidade galega vive tensións por condicións laborais e retribucións. A batalla actual xira en torno ao rexeitamento a un estatuto marco que, afirman os médicos, non resolve a precariedade estrutural nin mellora a oferta de emprego público especializada. En áreas como Pontevedra, onde a plantilla combina profesionais con contratos interinos, xubilacións próximas e unha demografía envellecida, a sensación de asfixia é máis aguda.

Montecelo vén acumulando episodios de alta presión asistencial nos últimos anos. A proximidade con centros de poboación e a derivación de casos dende comarcas con menos recursos explican, en boa medida, o alto seguimento da folga neste hospital. En Vilagarcía, o carácter comarcal de O Salnés e a vinculación coa atención primaria local convertérono neste centro nun termómetro da fenda entre comunidade e administración.

A mobilización tivo tamén un compoñente sindical diverso. Ademais de Simega, outras centrais apoiaron as convocatorias e anunciaron a continuidade das protestas se non hai avances na negociación. Na Primaria, a folga indefinida e a suspensión das chamadas “peonadas” —horas extra voluntarias que permiten desafogar quirófanos pola tarde— engadiron unha capa máis de complexidade: anestesistas e cirurxiáns deixaron de realizar esas horas extra, o que ameaza con engordar a lista de intervencións aprazadas.

Repercusións inmediatas e próximos pasos

Pacientes, xestores e políticos miran agora ás próximas semanas con i