Antón Louro, exdelegado do Goberno en Galicia, deputado e concelleiro en Pontevedra, faleceu aos 73 anos, segundo confirmaron fontes do PSOE este xoves. O político, nacido en Carnota en 1952, era unha das figuras con máis peso do PSdeG durante as dúas primeiras décadas do século XXI e a súa morte obriga a recordar a súa traxectoria nas institucións galegas. A noticia coñeceuuse na mañá do 12 de marzo de 2026 e os responsables socialistas avanzaron que o partido trasladou o seu pésame á familia.
Formado na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licenciou en Ciencias Químicas, Louro compaxinou a súa labor académica coa actividade política e a docencia plurianual. O seu perfil técnico e a súa experiencia como profesor permitíronlle acceder a responsabilidades organizativas no partido e no tecido asociativo local desde finais dos anos oitenta. Ademais da súa carreira política, dirixiu o Ateneo de Pontevedra entre 1991 e 1996, un espazo que o consolidou como referencia na vida cultural da cidade.
Na estrutura do PSdeG desempeñou cargos destacados, entre eles o de secretario de Organización entre 1998 e 2004, período no que exerceu unha influencia decisiva na configuración do partido. Foi considerado un home de partido, con capacidade para a xestión interna e a coordinación das campañas, e traballou estreitamente con líderes da súa xeración. A súa colaboración con Emilio Pérez Touriño foi especialmente relevante durante os anos en que o PSdeG buscou consolidarse como alternativa política en Galicia.
A súa traxectoria institucional inclúeu dúas etapas parlamentarias: foi deputado no Parlamento de Galicia entre 1997 e 2004, e tras concurrir ás eleccións xerais, ocupou un escano pola provincia de Pontevedra no Congreso entre 2004 e 2009. Desde eses cargos participou en debates sobre políticas económicas e de desenvolvemento territorial que marcaron a axenda autonómica e local. O seu paso pola cámara galega e pola nacional deuulle unha visión ampla das políticas públicas que defendeu ao longo da súa vida pública.
No ámbito municipal, tras as eleccións locais de 2007 incorporouse ao goberno municipal de Pontevedra como concelleiro de Promoción Económica no executivo bipartito BNG-PSdeG, unha etapa na que impulsou iniciativas de dinamización económica na cidade. En 2009 renunciou ás súas actas como deputado e concelleiro para asumir a delegación do Goberno en Galicia, cargo desde o que representou o Executivo central na comunidade. Dous anos despois, en 2011, deixou a delegación para encabezar a lista do PSdeG nas municipais de Pontevedra, unha candidatura que non logrou devolvelo á primeira liña política por moito tempo.
Tras esa última etapa municipal, retirouse progresivamente da primeira liña política, aínda que continuou presente na vida interna do partido e en actos da cidade que o viu actuar durante décadas. A súa formación técnica e a súa experiencia en distintas institucións convertérono nun referente para varias promocións de dirixentes locais e rexionais que coincidiron con el. De carácter discreto, era valorado pola súa capacidade organizativa e por manter unha relación constante co activismo e coas asociacións culturais.
A desaparición de Louro motivou mensaxes de condolencia de dirixentes rexionais e locais, que subliñan a súa achega ao desenvolvemento do PSdeG e o seu papel na modernización da xestión pública en Galicia. Fontes socialistas destacaron o seu «compromiso coa política municipal e autonómica» e a súa dedicación ao traballo nas estruturas internas do partido. En Pontevedra, onde deixou pegada polo seu traballo en promoción económica e no Ateneo, varios responsables locais lembraron a súa implicación en proxectos cidadáns.
Por agora non se precisaron detalles sobre as exequias nin sobre o lugar onde se celebrarán os homenaxes, que previsiblemente terán lugar na súa localidade de residencia e en Pontevedra. A morte de Louro pecha a biografía dun político que transitou pola administración local, autonómica e estatal e que formou parte dunha xeración que marcou a política galega nas dúas últimas décadas do século XX e os comezos do século XXI. O seu falecemento deixa abertas as reflexións sobre aquela etapa e o relevo das súas responsabilidades no ámbito local e do partido.
