A alcaldesa de Oia, Cristina Correa, reúnese este luns co seu equipo xurídico para perfilar un recurso de reposición que impugne a dilixencia de ordenación do Xulgado do Contencioso-Administrativo número 3 de Pontevedra, que esixe ao Concello que ordene de forma inmediata á empresa Balneario del Atlántico a demolición do complexo. O prazo que fixou a resolución xudicial é breve e o municipio disporá de días, non semanas, para presentar unha defensa que evite executar o derrubo.
A decisión xudicial e a resposta municipal
A comunicación do xulgado caeu coma un balde de augua fría nun Concello que, segundo a propia rexedora, non pode asumir «a reclamación patrimonial se o derrubo chegase a executarse». A preocupación vén por dúas vías: por un lado, a perda dunha empresa que dá traballo a 70 persoas; por outro, a exposición económica do Concello ante posibles indemnizacións. Por iso, a alcaldesa decidiu activar de inmediato a asesoría xurídica para estudar todas as vías administrativas e contencioso-administrativas posibles.
Entre as alternativas que baralla o goberno local figura a presentación dun recurso de reposición contra a dilixencia xudicial e a petición formal de ampliación dos prazos necesarios para culminar o PEID (Plan Especial de Infraestruturas e Dotacións), o instrumento urbanístico que, en teoría, podería regularizar a situación do Talaso se obtén os informes sectoriais pertinentes. A aprobación do PEID pasa, con todo, polo visto bo de varias administracións e pola existencia dunha avaliación ambiental favorable, ademais de informes de compatibilidade coa normativa de Costas.
«A maquinaria administrativa é lenta e houbo retrasos en informes sectoriais que impediron a conclusión do PEID», dixo a alcaldesa, que protesta pola coincidencia entre a tramitación do plan e a resolución xudicial. «Estábamos tramitando un plan especial para buscar o encaixe legal do complexo e agora, antes de que se complete, chegannos esta resolución», engadiu.
En paralelo aos trámites, a actividade no establecemento continúa; fontes municipais e testemuñas de traballadores sosteñen que a vida laboral e hoteleira non se paralizou, mentres a propiedade do hotel mantén silencio sobre as decisións xudiciais e as posibles accións que vaia emprender.
Unha historia xudicial que remóntase aos primeiros anos do século
O conflito ten unha longa traxectoria. O hotel construíuse a principios dos anos 2000 con autorización municipal, pero o primeiro gran revés xudicial chegou en 2009, cando o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia anulou as licenzas de construción e actividade. A pesar desa sentenza, a orde firme de derrubo non se materializou ata 2013, o que abriu unha década de recursos, alternativas administrativas e desencantos entre o Concello, a propiedade e as distintas instancias autonómicas e estatais implicadas na defensa do litoral.
Os tribunais consideraron a obra incompatible coa ordenación do solo e coa protección paisaxística do litoral, un punto especialmente sensible nunha costa galega marcada por acantilados, enseadas e un forte valor ecolóxico e paisaxístico. Non é a primeira vez que en Galicia proxectos turísticos chocan coa normativa de Costas e coas figuras de protección: o litoral é un escenario permanentemente disputado entre dinamización económica e conservación.
Os PEID nacen coa vocación de ser unha solución técnica para encaixar equipamento e servizos en solos con limitacións do planeamento xeral, pero requiren consensos técnicos e administrativos que, ao longo do tempo, adoitan tardar en chegar. No caso de Oia, fontes municipais atribúen a f
