A alcaldesa de Oia, Cristina Correa, convocou este luns ao seu gabinete xurídico para definir un recurso que intente frear a orde xudicial de derribo do Talaso Atlántico. O Concello dispón de prazos moi breves tras a diligencia ditada polo Xulgado do Contencioso-Administrativo número 3 de Pontevedra, que instou ao Concello a esixir á propiedade a demolición inmediata do complexo.
A resposta municipal e as opcións xurídicas
Na reunión, prevista para o inicio da semana, o equipo xurídico estudará a presentación dun recurso de reposición como primeira vía para paralizar a execución. Fontes municipais explican que tamén se valorará pedir a ampliación dos prazos vinculados ao PEID (Plan Especial de Infraestruturas e Dotacións), instrumento que foi a última estratexia para regularizar o uso do solo onde se asenta o establecemento.
A alcaldesa, que aínda non quixo desgranar os argumentos concretos do recurso, advertiu sobre a exposición económica do Concello no caso de que o derrubo chegue a executarse: «temos que intentalo porque non poderiamos asumir a reclamación patrimonial se o derrubo chegase a executarse», afirmou a preguntas deste xornal.
«A maquinaria administrativa é lenta e houbo atrasos en informes sectoriais que impediron a conclusión do PEID», recoñeceu a rexedora, que reclama máis tempo para tramitar a regularización.
O prazo xudicial para ordenar o derrubo mídese en días. O auto esixe ao Concello que actúe con premura para requirir á mercantil Balneario del Atlántico a demolición. Na práctica, isto obriga ao goberno local a combinar recursos administrativos e posibles alegacións para gañar tempo fronte a unha sentenza que ten a súa orixe en resolucións previas que declararon a ilegalidade das licenzas.
Antecedentes e trazado do conflito
O Talaso Atlántico construíuse a comezos dos anos 2000 con licenza municipal e, desde entón, a súa situación arrastrouse nos tribunais. En 2009 o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia anulou as licenzas de obra e actividade, e a orde firme de derribo chegou anos despois, en 2013. Os fallos xudiciais sinalaron a incompatibilidade do edificio coa figura de protección do litoral que rexe nesa franxa costeira.
O PEID que o Concello impulsou foi precisamente a vía para buscar un encaixe legal: estes plans especiais permiten, en ocasións, regular usos concretos cando o planeamento xeral non resulta suficiente. Non obstante, a súa aprobación esixe informes sectoriais e, en particular, unha avaliación ambiental favorable e pronunciamentos de organismos como Costas, que teñen competencias sobre o dominio marítimo-terrestre.
A falta de completar eses trámites, a xustiza considerou que a única opción era ordenar o derrubo. O Concello achaca o desfase á lentitude administrativa e a atrasos na recepción de informes técnicos. No calendario de Oia, isto non é novo: as tensións entre o desenvolvemento turístico e a protección do litoral marcaron decisións urbanísticas na costa pontevedresa durante décadas.
Impacto económico, social e político
O Talaso Atlántico non é só un edificio con impacto paisaxístico; é unha fonte de emprego e de actividade económica. No complexo traballan arredor de 70 persoas, o que o sitúa entre as principais empresas do municipio en termos de plantilla. Ademais, a súa oferta —talasoterapia, piscina dinámica de auga de mar, tratamentos con algas, setenta habitacións e un restaurante orientado ao produto local— atrae turismo de benestar que deixa o seu rastro na hostalaría e no comercio da comarca.
A posible demolición provoca unha dobre inquietude: a perda de postos de
