Oliver Laxe, director lucense, valorou na madrugada do 16 de marzo de 2026 en Los Ángeles que os premios Oscar foron «moi xustos» a pesar de que a súa película Sirat non logrou levar a estatuíña. A cinta aspiraba ao premio á mellor película internacional e tamén contaba cunha nominación ao mellor son, pero ambas categorías recaeron en rivais que finalmente se impuxeron. Laxe fixo estas declaracións ao remate da cerimonia, na festa organizada por EGEDA, e vinculou o resultado á visibilidade que o seu cinema acadou nos Estados Unidos.
O director admitiu ter gardado «un pouco de esperanza» na sección de son, onde estaban nominadas Amanda Villavieja, Laia Casanovas e Yasmina Pradeiras polo seu traballo en Sirat. Esa candidatura enfrontouse a producións con maior músculo industrial e á cinta de Fórmula 1, que finalmente levou a estatuíña. Aínda así, Laxe subliñou a súa satisfacción xeral polo recoñecemento e pola presenza do seu filme na noite máis mediática do cinema.
No apartado de mellor película internacional, o galardón recaeu na norueguesa dirixida por Joachim Trier, quen conseguiu así o premio fronte á candidatura de Sirat. Paralelamente, a gala tivo como unha das súas grandes triunfadoras á película de Paul Thomas Anderson, que acumulou varias estatuíñas e se converteu na vencedora da noite nas categorías principais.
Reaccións e palabras do director
Tras a cerimonia, Laxe amosou unha actitude comedida pero satisfeita co reparto dos premios. Afirmou que lle «gustaron os premios» e alegrouse polos galardoados, destacando que a Academia segue amosando interese por propostas distintas ás habituais. A súa intervención foi breve, aínda que cargada de agradecemento cara a quen apoiaron o proxecto desde as súas orixes.
«Síntome moi contento, non sei por que a verdade, gustáronme os premios, parécenme moi xustos e alegréime moito por Joachim»
Sobre a derrota na categoría técnica, Laxe sinalou que competir contra unha superprodución vinculada a grandes plataformas e marcas implica outros recursos. Non ocultou certa decepción por non ter acadado a estatuíña en son, pero relativizou a perda ante a magnitude do evento e contra quen se medían.
Impulso para o cinema galego
O director insistiu en que a experiencia nos Oscar reforza a idea de que un cinema máis fráxil e sensorial ten o seu espazo en circuítos internacionais. Para Laxe, a presenza de Sirat na cerimonia serve como aval para exploracións cinematográficas menos convencionais e como estímulo para novos proxectos en Galicia e fóra dela.
«Séguennos dando amor e dicíndonos: queremos máis da vosa movida»
Na súa intervención pública lembrou ademais a boa relación construída coa Academia de Hollywood, unha conexión que, ao seu xuízo, vai máis alá dunha nominación puntual e abre portas para futuras colaboracións e distribución. Tamén valorou o feito de ter levado á alfombra vermella elementos da moda galega, que contribuíron a visibilizar o proxecto nunha noite de gran repercusión mediática.
O efecto da candidatura xa se deixa notar na atención internacional cara a Sirat, que ve reforzada a súa circulación en festivais, mercados e plataformas. A nominación adoita traducirse nun aumento de interese por parte de distribuidores e programadores, algo que pode beneficiar tanto ao equipo artístico como á industria audiovisual galega.
Aínda que a estatuíña non chegou, a lectura de Laxe é positiva: a candidatura confirma que a súa proposta artística esperta interese no circuíto maior do cinema e dálle confianza para seguir desenvolvendo un estilo propio. Desde Lugo ata Los Ángeles, a noite deixou un balance de recoñecemento e posibilidades máis que de frustración.
