Oliver Laxe, director galego, dixo a pasada madrugada en Los Ángeles que considera «moi xustos» os premios Oscar tras a cerimonia na que a súa película Sirat non logrou estatuíña. A cinta optaba a mellor película internacional e á categoría de son, pero a primeira recaeu na proposta do noruegués Joachim Trier e o apartado técnico foi para a produción vinculada á Fórmula 1. Laxe valorou o recoñecemento recibido pola Academia e admitiu que tiña «un pouco de esperanza» na candidatura de son.

O cineasta falou coa prensa ao remate da gala, durante a festa da entidade EGEDA para produtores audiovisuais, onde amosou serenidade e satisfacción pola noite a pesares da derrota. Recoñeceu a súa ledicia polo triunfo do rival na categoría internacional e destacou que a participación de Sirat xa supón unha xanela internacional para o seu traballo. Subliñou, ademais, a importancia de manter o contacto coa Academia e a repercusión que supón figurar entre as nominadas.

Na categoría técnica, as profesionais responsables do deseño de son de Sirat —Amanda Villavieja, Laia Casanovas e Yasmina Praderas— competían fronte a unha grande produción con enorme presenza en taquilla. Laxe valorou o feito de ter formado parte desa contenda e calificouno como un mérito do equipo que participou na película.

«Alí tiñamos un pouco de esperanza, pero claro, estabamos competindo contra Apple. Ter estado no barullo deses coches de carreiras de Fórmula 1 xa é un mérito»

A noite e as categorías clave

A estatuíña á mellor película internacional foi para a cinta norueguesa de Joachim Trier, titulada en castelán Valor sentimental, que se impuxo nunha terna competitiva. A gran triunfadora da noite foi, á súa vez, a película de Paul Thomas Anderson, Una batalla tras otra, que se levou varios galardóns e dominou varias categorías principais.

No apartado de son, a vitoria da mencionada produción da Fórmula 1 deixou fóra da lista de nominadas a Sirat, nunha contenda na que a financiación e o alcance comercial dalgúns títulos pesaron fronte a propostas máis íntimas. A presenza da película galega nesas categorías reflicte un choque recurrente entre a aposta industrial e as propostas de cinema máis sensoriais e de autor.

«Seguen dándonos agarimo e dicíndonos: queremos máis da vosa movida»

Repercusións para o cine galego

Laxe interpretou o interese da Academia como unha mostra de afinidade cara á súa maneira de entender o cine: un formato menos académico, máis fráxil e sensorial, que, con todo, atopa espazo en foros internacionais. Ao seu xuízo, a experiencia non só consolida o nome de Sirat en circuitos globais, senón que tamén confirma que hai cantera e propostas por explorar dentro dese territorio creativo.

O director destacou que a candidatura e a visibilidade lograda aumentan a confianza do equipo e do propio autor no rumbo artístico que seguen. Segundo Laxe, a experiencia de estar entre os nominados e participar na cerimonia lles proporciona contactos e oportunidades que habitualmente non están ao alcance de producións de menor escala.

«Demóstrase que un cine máis fráxil, non académico, máis sensorial, ten o seu lugar e que aí hai unha cantera onde picar»

Para o cine galego, a presenza de Sirat nos Oscar supón outro chanzo na proxección internacional dos seus autores. A repercusión mediática e a participación en debates sobre formato, financiación e recepción do público poden favorecer futuras coproducións e unha maior atención de festivais e distribuidores.

No seu balance final, Laxe amosouse optimista respecto do futuro do seu cine e do percorrido da película a pesares de non ter recollido a estatuíña. Mantén, dixo, a sensación de que o seu traballo atopa resposta fóra de España e confía en que esa cercanía coa Academia se traduza en novas oportunidades para o director e para o equipo técnico de Sirat.