Un novo traballo científico apunta a que o ritmo do quecemento global se acelerou de forma clara desde 2015. Tras eliminar a influencia das fluctuacións naturais, investigadores do Instituto de Potsdam para a Investigación do Impacto Climático rexistran unha subida térmica recente sen precedentes na era instrumental.
O estudo, publicado en Geophysical Research Letters, sitúa a taxa de quecemento da última década arredor de 0,35 °C por década, fronte a algo menos de 0,2 °C por década entre 1970 e 2015.
Os autores advirten de que esa aceleración, cunha certeza estatística superior ao 98 %, aumenta a probabilidade de ondas de calor, secas e outros extremos climáticos con impacto na agricultura, a saúde e a infraestrutura.
## Que revela o estudo
Os científicos compararon as tendencias de temperatura a longo prazo e detectaron un cambio notable desde mediados da última década.
A taxa calculada para os últimos dez anos, arredor de 0,35 °C por década, supera a observada en calquera período similar desde que existen rexistros instrumentais, a partir de 1880.
Ese salto significa que o planeta se quenta máis rápido agora que nas décadas previas do século XX e XXI.
Os investigadores subliñan que esta aceleración non se debe unicamente a episodios puntuais, senón a unha tendencia sostida que xorde unha vez que se filtran outras causas.
## Metodoloxía e solidez estatística
Para diferenciar o sinal humano das variacións naturais, o equipo aplicou filtros estatísticos que eliminan a influencia de fenómenos como El Niño, erupcións volcánicas e cambios na actividade solar.
Ao quitar ese "ruído", explican, queda máis clara a tendencia asociada aos gases de efecto invernadoiro e outras presións antropoxénicas.
A aceleración detectada aparece de forma consistente en distintos conxuntos de datos e acada un nivel de confianza moi alto, superior ao 98 %.
Período recente: ≈ 0,35 °C por década (desde 2015)
Período 1970–2015: algo menos de 0,2 °C por década
Longo prazo: máximo ritmo desde 1880 segundo os rexistros
## Consecuencias e retos
Os autores advirten que unha maior taxa de quecemento implica máis frecuencia e intensidade de extremos climáticos.
Entre os efectos probables figuran o aumento de ondas de calor, períodos de seca máis prolongados e os riscos sobre a produción agrícola.
As repercusións tamén chegan á saúde pública e á resiliencia de infraestruturas críticas como redes eléctricas e abastecemento de auga.
Agricultura: maior estrés térmico e perda de rendemento
Saúde: máis ondas de calor e enfermidades relacionadas
Infraestrutura: danos por extremos e necesidade de adaptación
Os resultados reforzan a urxencia de acelerar as políticas de redución de emisións e de potenciar medidas de adaptación a nivel local e global.
En Galicia, como noutras rexións europeas, os achados subliñan a necesidade de planificar infraestruturas e sistemas de emerxencia pensando nun clima que cambia máis rápido do previsto.
Os investigadores piden ademais maior vixilancia das series climáticas e coordinación entre centros científicos para afinar predicións e orientar decisións públicas.
Mentres a comunidade científica segue a analizar as causas e as implicacións, a mensaxe do estudo é clara: o quecemento acelérase e iso esixe respostas máis ambiciosas.
[CATEGORÍA: internacional]
