Familias e sendeiristas poden descubrir desde o 10 de marzo de 2026 un recuncho pouco transitado da provincia de Lugo que combina augas diáfanas, unha pasarela colgante e sendeiros entre bosques. O itinerario parte na área recreativa de Chao de Pousadoiro, no concello de Ribeira de Piquín, e sobe ata o Muíño de García ofrecendo tranquilidade e panorámicas propias dunha postal. A súa conservación e a escasa presenza de visitantes convérteno nun destino atractivo para quen busca natureza sen masificacións. Por iso, expertos en turismo local recoméndano como unha excursión segura e apta para todas as idades.

O percorrido parte da praia fluvial do Chao de Pousadoiro, onde é posible aparcar e preparar a camiñada, e progresa por unha senda sinalizada que atravesa bosques de ribeira e paisaxes de montaña. Ao longo do traxecto crúzanse varios afluentes de augas claras que desembocan en remansos ideais para unha parada. O ascenso é suave, apto para familias con nenos acostumados a camiñadas, e permite deternerse en puntos con boas vistas para facer fotografías. A ruta enlaza fitos como a pasarela colgante de Colado de Lamas e a ponte de Montefurado.

A pasarela colgante é un dos atractivos máis lamentablemente fotografados: ofrece unha perspectiva aérea do val e do seu curso fluvial, e converteuse no mellor lugar para contemplar o conxunto. O sendeiro que a rodea está sinalizado e, pese diso, mantén un carácter acougado que evita as aglomeracións habituais noutros destinos turísticos. A senda é firme na súa maior parte, aínda que é recomendable levar calzado axeitado e roupa de abrigo en estacións cambiantes. Para as familias, os treitos máis abertos permiten que os nenos exploren con seguridade baixo vixilancia.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Quen busca un complemento cultural atopará na camiñada restos que lembran episodios antigos de explotación mineira. En varios puntos do traxecto aparecen túneles e estruturas vinculadas a antigas labores de extracción aurífera, de orixe romana, que suman un interese arqueolóxico ao atractivo natural. Estes vestixios, ás veces semicubertos pola vexetación, achegan ao paisaxe un matiz de misterio e longa historia. As sinais informativas que comezan a instalarse axudan a interpretar este patrimonio sen alterar o entorno.

Apenas a cinco quilómetros do Muíño de García atópase a Iglesia de San Xoán dos Vaos, un priorato vinculado na súa orixe á Orde de San Xoán de Malta que conserva elementos singulares. O templo destaca polo seu atrio no que, segundo a tradición, se observan calaveras humanas incrustadas, un detalle pouco común nos pórticos galegos que espertan curiosidade e certo recelo. A súa factura e ubicación na campiña contribúen á sensación de ter retrocedido séculos ao visitar a zona. O conxunto histórico forma parte dos alicientes que complementan a excursión natural.

O acceso a Chao de Pousadoiro realízase con facilidade desde a capital provincial: desde Lugo hai que tomar a N-640 ata Meira e proseguir pola LU-751 en dirección á aldea. A área recreativa dispón de prazas para estacionar e da praia fluvial, punto de partida habitual para as familias que combinan baño e paseo. Chao de Pousadoiro é unha aldea pequena, con algo máis de sesenta habitantes, que conserva a esencia da vida rural na montaña lucense. A oferta de servizos é limitada, polo que convén levar auga e provisións se se planifica unha xornada completa.

Para quen pense na seguridade e na conservación, as recomendacións son sinxelas: respectar a sinalización, non apartarse das sendas principais, e evitar fogueiras ou actuacións que poidan danar a vexetación. O entorno alberga flora e fauna de ribeira e monte baixo que se recupera ben se se mantén o baixo impacto humano. A calidade da auga nos puntos de baño é boa en tempadas normais, pero sempre debe comprobarse na zona recreativa antes de mergullarse. As sendas son aptas para a maioría, aínda que con chuvia poden volverse resbaladizas.

Para os residentes, a chegada de visitantes é benvida con matices. Segundo relata o veciño do lugar, José Varela, “a xente aprecia vir aquí porque a paisaxe está intacta; pedimos só que se respete”. Varela subliña que o turismo de baixa intensidade axuda á economía local sen converter o val nun destino masificado. As autoridades municipais traballan na sinalética e en campañas de sensibilización para compatibilizar a chegada de paseantes coa conservación do entorno. Os impulsores locais insisten en que o equilibrio será decisivo para asegurar o futuro do lugar.

Este tramo de Ribeira de Piquín, co seu conxunto de praias fluviais, pontes e restos históricos, preséntase como unha alternativa próxima para familias que queiran afastarse de rutas saturadas. A súa proximidade a Lugo e a sinxeleza do acceso fan viable a excursión dun día, aínda que quen busca maior tranquilidade pode planear pernoctar nos concellos próximos. A recomendación das guías locais e de Turismo de Galicia é gozar con responsabilidade, levar a lixo consigo e programar a visita fóra dos fins de semana máis concurridos. Así, este paraxe seguirá sendo un tresouro gardado na provincia de Lugo.