Familias e sendeiristas poden descubrir desde o 10 de marzo de 2026 un recuncho pouco transitado da provincia de Lugo que combina augas diáfanas, unha pasarela colgante e sendeiros entre bosques. O itinerario parte na área recreativa de Chao de Pousadoiro, no concello de Ribeira de Piquín, e sobe ata o Muíño de García ofrecendo tranquilidade e panorámicas propias dunha postal. A súa conservación e a escasa presenza de visitantes convérteno nun destino atractivo para quen busca natureza sen masificacións. Por iso, expertos en turismo local recoméndano como unha excursión segura e apta para todas as idades.
O percorrido parte da praia fluvial do Chao de Pousadoiro, onde é posible aparcar e preparar a camiñada, e progresa por unha senda sinalizada que atravesa bosques de ribeira e paisaxes de montaña. Ao longo do traxecto crúzanse varios afluentes de augas claras que desembocan en remansos ideais para unha parada. O ascenso é suave, apto para familias con nenos acostumados a camiñadas, e permite deternerse en puntos con boas vistas para facer fotografías. A ruta enlaza fitos como a pasarela colgante de Colado de Lamas e a ponte de Montefurado.
A pasarela colgante é un dos atractivos máis lamentablemente fotografados: ofrece unha perspectiva aérea do val e do seu curso fluvial, e converteuse no mellor lugar para contemplar o conxunto. O sendeiro que a rodea está sinalizado e, pese diso, mantén un carácter acougado que evita as aglomeracións habituais noutros destinos turísticos. A senda é firme na súa maior parte, aínda que é recomendable levar calzado axeitado e roupa de abrigo en estacións cambiantes. Para as familias, os treitos máis abertos permiten que os nenos exploren con seguridade baixo vixilancia.
Quen busca un complemento cultural atopará na camiñada restos que lembran episodios antigos de explotación mineira. En varios puntos do traxecto aparecen túneles e estruturas vinculadas a antigas labores de extracción aurífera, de orixe romana, que suman un interese arqueolóxico ao atractivo natural. Estes vestixios, ás veces semicubertos pola vexetación, achegan ao paisaxe un matiz de misterio e longa historia. As sinais informativas que comezan a instalarse axudan a interpretar este patrimonio sen alterar o entorno.
Apenas a cinco quilómetros do Muíño de García atópase a Iglesia de San Xoán dos Vaos, un priorato vinculado na súa orixe á Orde de San Xoán de Malta que conserva elementos singulares. O templo destaca polo seu atrio no que, segundo a tradición, se observan calaveras humanas incrustadas, un detalle pouco común nos pórticos galegos que espertan curiosidade e certo recelo. A súa factura e ubicación na campiña contribúen á sensación de ter retrocedido séculos ao visitar a zona. O conxunto histórico forma parte dos alicientes que complementan a excursión natural.
O acceso a Chao de Pousadoiro realízase con facilidade desde a capital provincial: desde Lugo hai que tomar a N-640 ata Meira e proseguir pola LU-751 en dirección á aldea. A área recreativa dispón de prazas para estacionar e da praia fluvial, punto de partida habitual para as familias que combinan baño e paseo. Chao de Pousadoiro é unha aldea pequena, con algo máis de sesenta habitantes, que conserva a esencia da vida rural na montaña lucense. A oferta de servizos é limitada, polo que convén levar auga e provisións se se planifica unha xornada completa.
Para quen pense na seguridade e na conservación, as recomendacións son sinxelas: respectar a sinalización, non apartarse das sendas principais, e evitar fogueiras ou actuacións que poidan danar a vexetación. O entorno alberga flora e fauna de ribeira e monte baixo que se recupera ben se se mantén o baixo impacto humano. A calidade da auga nos puntos de baño é boa en tempadas normais, pero sempre debe comprobarse na zona recreativa antes de mergullarse. As sendas son aptas para a maioría, aínda que con chuvia poden volverse resbaladizas.
Para os residentes, a chegada de visitantes é benvida con matices. Segundo relata o veciño do lugar, José Varela, “a xente aprecia vir aquí porque a paisaxe está intacta; pedimos só que se respete”. Varela subliña que o turismo de baixa intensidade axuda á economía local sen converter o val nun destino masificado. As autoridades municipais traballan na sinalética e en campañas de sensibilización para compatibilizar a chegada de paseantes coa conservación do entorno. Os impulsores locais insisten en que o equilibrio será decisivo para asegurar o futuro do lugar.
Este tramo de Ribeira de Piquín, co seu conxunto de praias fluviais, pontes e restos históricos, preséntase como unha alternativa próxima para familias que queiran afastarse de rutas saturadas. A súa proximidade a Lugo e a sinxeleza do acceso fan viable a excursión dun día, aínda que quen busca maior tranquilidade pode planear pernoctar nos concellos próximos. A recomendación das guías locais e de Turismo de Galicia é gozar con responsabilidade, levar a lixo consigo e programar a visita fóra dos fins de semana máis concurridos. Así, este paraxe seguirá sendo un tresouro gardado na provincia de Lugo.
