Galicia encaixou desde o 1 de xaneiro ata o 18 de febreiro unha sucesión de borrascas atlánticas que deixaron inundacións, desbordamentos e desprendementos en varios puntos da comunidade. As dez borrascas con maior impacto —desde Francis o 1 de xaneiro ata Pedro o 18 de febreiro— descargaron unha cantidade de precipitación moi por enriba do habitual, segundo os datos publicados por Meteogalicia. A combinación de frentes activos e episodios de choiva persistente provocou cortes en estradas, afeccións a infraestruturas e tensión nos servizos de emerxencias locais. A retirada progresiva do temporal deixou, ademais de danos puntuais, o debate sobre a necesidade de mellorar a prevención e a xestión do risco hídrico.
Entre as perturbacións que afectaron a Galicia nas primeiras semanas do ano figuran Francis (1 de xaneiro), Goretti (8 de xaneiro), Ingrid (22 de xaneiro), Joseph (26 de xaneiro), Kristin (28 de xaneiro), Leonardo (4 de febreiro), Marta (7 de febreiro), Nils (11 de febreiro), Oriana (13 de febreiro) e Pedro (18 de febreiro). A estas borrascas hai que engadir frentes secundarios e baixas menos visibles que, en conxunto, mantiveron unha dinámica atmosférica moi activa durante xaneiro e febreiro. Meteogalicia constata que o inicio de 2026 foi excepcionalmente chuvioso en boa parte do territorio galego, con acumulados por enriba da media estacional. Esa continuidade de episodios fai difícil a recuperación completa entre un temporal e outro.
Os efectos foron variados: ríos desbordados en treitos sensibles, rúas do casco urbano convertidas en regatos, desprendementos en ladeiras e mareas vivas que azoutaron a costa. En Vigo e o seu contorno recuperáronse imaxes históricas que evocan episodios similares do pasado: anegamentos na Rúa do Areal, oleaxe formidable en puntos como Canido e Toralla, e a lembranza de episodios que deixaron o estadio de Balaídos inundado en décadas anteriores. As fotografías de arquivo, algunhas de finais dos anos setenta, subliñan a recurrencia destes fenómenos e a memoria colectiva ante temporais intensos.
A cidade de Vigo volve ser un dos espazos onde as imaxes doutros invernos serven de espello: rúas encharcadas como García Barbón ou a estrada de Camposancos en San Andrés de Comesaña, que xa rexistrou inundacións en marzo de 1975, reaparecen na memoria tras estes episodios. No ámbito litoral, mariñeiros e veciños observan o mar embravecido desde puntos elevados, mentres que no interior rexístrase a maior preocupación polos desbordamentos de cauces secundarios e o risco de corrimentos. As infraestruturas urbanas máis vulnerables, como sumidoiros e rede de saneamento, volven mostrar limitacións ante choivas intensas e sostenidas.
Os servizos de emerxencias e os concellos das comarcas máis afectadas traballaron durante días en labores de desaugado, despexado de vías e avaliación de danos. Aínda que na maioría dos casos non houbo que lamentar vítimas mortais atribuídas directamente aos episodios recollidos, si se rexistraron afeccións á mobilidade por estradas cortadas e danos en leiras agrícolas e baixos comerciais. A necesidade de protocolos de actuación áxiles e de investimento no mantemento de cuencas e saneamento volveuse a poñer sobre a mesa como prioridade para reducir a recurrencia de impactos.
Desde o punto de vista científico, meteorólogos e responsables da vixilancia meteorolóxica destacan que a maior frecuencia e intensidade dos episodios de precipitación obedecen a unha combinación de factores atmosféricos, entre eles a chegada sucesiva de centros de baixa presión desde o Atlántico. Esta dinámica non só concentra choiva en curtos períodos, senón que dificulta a recuperación hidrolóxica e eleva a probabilidade de desbordamentos. Os técnicos advirten de que, aínda con episodios puntuais de sol, a posible saturación de chans e cauces mantén un risco elevado en zonas predispostas.
A sociedade galega, pola súa banda, rescata da súa memoria colectiva tanto as imaxes históricas como as prácticas de protección que funcionan no terreo: reforzo de motas, colocación de sacos de area en entradas críticas e atención aos avisos preventivos. Con todo, asociacións de veciños e axentes económicos insisten na necesidade de plans de adaptación máis ambiciosos que inclúan obras en cauces, reforestación e criterios urbanísticos que reduzcan a exposición. A coordinación entre administracións autonómica, provincial e local considérase determinante para mellorar a resiliencia fronte a futuros temporais.
Co temporal máis inmediato xa amainado, as autoridades meteorolóxicas e de protección civil manteñen avisos puntuais e chamamentos á prudencia, especialmente en áreas litorais e vales fluviais. A lección que deixan estas semanas de choiva persistente é dobre: a urxencia de medidas estruturais e a importancia de manter unha vixilancia permanente. As imaxes que devolve o arquivo histórico non só son memoria: son recordatorios de que, cando o Atlántico se activa, Galicia debe estar preparada.
