Galicia afrontou un arranque de ano excepcionalmente húmido que deixou inundacións, desbordamentos e desprendementos en boa parte da comunidade durante as primeiras semanas de 2026. Desde o 1 de xaneiro até finais de febreiro contabilizáronse dez borrascas de impacto —con nomes como Francis, Goretti, Ingrid, Joseph, Kristin, Leonardo, Marta, Nils, Oriana e Pedro— que descargaron sobre o territorio sen apenas tregua. O fenómeno obrigou a activar equipos de emerxencia, a cortar estradas e a suspender servizos en momentos puntuais, mentres as autoridades explicaron que a sucesión de frentes atlánticos e a configuración atmosférica foron as causas principais. Meteogalicia sinalou que as precipitacións acumuladas se situaron por riba do habitual para a época, o que agravou a vulnerabilidade de ríos e sistemas de drenaxe.
A cadea de borrascas comezou o 1 de xaneiro con Francis e prolongouse con episodios destacados os días 8, 22 e 26 de xaneiro e varias entradas de aire perturbado en febreiro, segundo os rexistros meteorolóxicos. As rexións costeiras experimentaron oleaxe intenso e as zonas fluviais viron como o caudal aumentaba con rapidez tras as sucesivas precipitacións. O balance de danos e afeccións aínda se atopa en avaliación en moitos concellos, que priorizaron a restauración de infraestruturas básicas e a limpeza de redes de saneamento. Os servizos de protección civil subliñaron a dificultade de manexar eventos repetidos nun período curto de tempo.
As imaxes que permanecen na memoria colectiva e as galerías publicadas estes días amosan rúas anegadas, vehículos atrapados e terreos agrícolas afectados por corrimentos. En núcleos urbanos como Vigo e A Coruña producíronse inundacións en puntos baixos e cortes puntuais na mobilidade que complicaron o transporte diario. En varios municipios desplegáronse bombas de desaugue e instaláronse cercos para protexer comercios e vivendas con risco inmediato. Os alcaldes pediron á Xunta e ao Goberno central colaboración para acelerar actuacións de mitigación en zonas que historicamente se inundan.
A onda de borrascas de 2026 lembra episodios pasados que deixaron pegada na rexión. En decembro de 1978 rexistrouse unha cicloxénese considerada entón a maior desde 1941, con refachos de vento de 100 km/h e precipitacións de ata 60 litros por metro cadrado en poucas horas; os danos estimáronse en máis de 1.000 millones de pesetas, afectando industrias, edificios e transporte. Aquela madrugada provocou cortes eléctricos e telefónicos, a interrupción de trens e voos e un mar tan violento que obrigou ao peche de infraestruturas costeiras. As crónicas da época recollen rescates arriscados por parte de mariñeiros que intentaron salvar embarcacións atrapadas polas ondas.
En 1981 e 1984 Galicia viviu tamén temporais destacados que aparecen nas hemerotecas cando se reconstrúen as consecuencias do inverno de 2026. O 18 de setembro de 1981 unha tromba deixou barrios como Bouzas e As Travesas baixo unha lámina de auga que afectou vivendas e comercios, motivando críticas sobre a capacidade insuficiente da rede de saneamento. O 3 de outubro de 1984 o exciclón tropical Hortensia cruzou o Atlántico e provocou danos graves: houbo unha persoa falecida, dous feridos graves e unha ducia de contusionados, ademais de efectos materiais na costa e no interior.
As reaccións institucionais actuais mesturan a xestión inmediata coa reivindicación dunha planificación a longo prazo. Responsables municipais e autonómicos insisten na necesidade de investir en desaugues, limpeza de cauces e actuacións de defensa costeira que reduzcan a exposición ante episodios recorrentes. Técnicos de emerxencias destacan que as medidas de prevención e o mantemento ordinario resultan decisivos para minimizar os efectos de choivas extremas, e reclaman orzamentos estables para executar proxectos pendentes.
Expertos en meteoroloxía e cambio climático advirten que, aínda que non todos os temporais poden atribuirse a un único factor, as alteracións nos patróns atmosféricos asociados ao quecemento global incrementan a probabilidade de eventos extremos e a variabilidade interanual. Meteogalicia e outros observatorios insisten en reforzar a vixilancia e mellorar os sistemas de alerta temperá para que a resposta civil e municipal sexa máis rápida e eficaz. A combinación de infraestruturas axeitadas e comunicación cidadá perfílase como a vía máis efectiva para reducir danos no futuro.
Tras semanas de borrascas, o ceo recuperou momentos de calma e as administracións xa traballan na fase de recuperación e reparacións. As imaxes históricas recuperadas serven tanto para lembrar vellas leccións como para subliñar a urxencia de adaptar espazos urbanos e rurais a condicións meteorolóxicas máis severas. A tarefa inmediata é garantir a seguridade das zonas máis fráxiles e planificar investimentos que eviten que episodios similares volvan deixar un rastro tan extenso de danos e molestias na cidadanía.
