Pedro Sánchez evitou onte fixar un calendario para a presentación dos Orzamentos Xerais do Estado e defendeu que a prioridade do Executivo é tramitar os reais decretos-lei con medidas para mitigar os efectos económicos da escalada bélica en Oriente Medio. O presidente trasladou unha sensación de urxencia ante a crecente tensión internacional e deixou no aire unha decisión que, neste momento, condiciona a política económica e a axenda parlamentaria.
O anuncio aprazado e as explicacións do Goberno
Nunha intervención pública marcada pola referencia constante ao conflito entre Israel e Irán e á implicación de socios internacionais, Sánchez sostivo que o Executivo “cumprirá coa súa obrigación” de presentar as contas, pero subliñou que antes deben pecharse os paquetes normativos que conteñen as axudas e as medidas de resposta inmediata.
«Creo que la dimensión, la envergadura de esta crisis (…) son gravísimas»,
dixo o presidente para xustificar a demora.
A vicepresidenta primeira e ministra de Facenda, María Jesús Montero, estimara días atrás que a demora sería de “unhas semanas”, unha avaliación que sitúa un posible anuncio xa en abril. Con todo, fontes do Goberno trasladaron que a situación é aínda fluída e que a prioridade é garantir ferramentas executivas rápidas mediante decretos. Á falta de confirmación oficial dunha data, a percepción dunha adiamento máis prolongado é a que impera nos despachos parlamentarios.
O Executivo insistiu en decembro en que presentaría a senda de déficit —fíxoa por segunda vez—, trámite que por si só lle habilita para configurar as contas. Non obstante, no Congreso esa senda foi rexeitada polos grupos do centro-dereita e nacionalistas —PP, Vox, UPN e Junts—, o que evidencia que a dificultade non é só técnica senón tamén política: presentar as contas e aprobalas son dous procesos distintos e o Goberno aínda non despexou o horizonte cara á segunda fase.
Antecedentes económicos e o impacto do conflito
O argumento técnico que esgrime o Executivo ten detrás un movemento real de custos. Cando o Goberno pechou o seu último cadro macroeconómico fíxoo con unha previsión do barril Brent en 68 dólares, unha cifra que agora queda lonxe porque o prezo do cru escalou, aproximadamente, arredor de 40 dólares máis desde entón. Esa divergencia altera ingresos e gastos previstos e obriga a reaxustes nas proxeccións fiscais.
No terreo doméstico as consecuencias son palpables. Desde o inicio do conflito, o prezo dos carburantes disparouse: en Galicia o gasóleo subiu preto de 0,50 euros por litro e a gasolina 95 arredor de 0,30 euros por litro, segundo os datos do Ministerio para a Transición Ecolóxica. Nas estacións de servizo de cidades como Vigo e A Coruña xa se notou a presión nos petos dos condutores e no custo loxístico de empresas de transporte e pescadores, un sector sensible na comunidade autónoma.
O ministro de Economía, Carlos Cuerpo, intentou matizar a comparación coa guerra de Ucraína: asegurou que «a situación actual está lonxe da que vivimos durante a guerra de Ucraína», pero recoñeceu a necesidade de medidas paliativas que dean resposta á volatilidade enerxética e financeira que afecta ao cadro macroeconómico do país.
A tramitación, o calendario constitucional e o pulso político
España encadea xa tres exercicios sen aprobar uns Orzamentos. Aínda sendo un trámite técnico, a presentación e a negociación son tamén unha cuestión de calendario político. A Constitución establece límites temporais para a aprobación das contas e, segundo o Executivo, o mes de outubro perfílase como o horizonte e
