Un cento de médicos, acompañados por familiares e achegados, manifestáronse este sábado 14 de marzo en Santiago de Compostela para protestar pola xestión sanitaria da Xunta e reclamar solucións urxentes para a Atención Primaria. Convocados polo sindicato O’Mega, os facultativos esixiron a apertura de negociacións que permitan desconvocar os paros iniciados o 2 de marzo e pediron medidas concretas como unha xornada laboral de 35 horas, a recuperación da atención os sábados e festivos e un plan autonómico para reducir as listas de espera. A marcha partiu ás 11.30 desde a Alameda e percorreu parte do Ensanche, cunha parada fronte ao Parlamento galego antes de concluír na Praza de Praterías.
Os convocantes denunciaron que, desde o pasado xoves 5 de marzo, non se produciu ningún encontro coa Consellería de Sanidade para desbloquear o conflito. Fontes do sindicato aseguran que as conversacións están «rotas» porque a Administración non atende as súas demandas e, ao mesmo tempo, acúsalles de non querer sentar a negociar, unha acusación que describen como inxustificada. A protesta incluíu profesionais procedentes de distintos puntos de Galicia e a participación de hospitais que deixaron de practicar ‘peonadas’, as gardas voluntarias que aliviaban a presión asistencial.
Nos últimos días rexistrouse un efecto dominó no sistema hospitalario: varios servizos renunciaron a realizar esas horas extra e onte tamén se sumou o Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO). O desencadeante, segundo explicaron os manifestantes, foron as declaracións publicadas do conselleiro de Sanidade, Antonio Gómez Caamaño, que algúns profesionais consideraron «incendiarias» e que precipitaron decisións en varios centros para deixar de cubrir tardes de alivio asistencial.
Os médicos participantes na marcha sosteñen que as ‘peonadas’ eran un parche temporal para evitar o colapso de citas aplazadas e atrasadas, acumuladas durante as xornadas de folga na Atención Primaria. A falta destas horas voluntarias agrava a presión sobre os centros de saúde, din, e deixa sen resposta inmediata a unha demanda acumulada de consultas. O sindicato insiste en que seguir soportando este modelo non garante a calidade asistencial que require o sistema público.
Durante a lectura do manifesto, unha médica do Sergas criticou a «desidia institucional» e advertiu de que a Atención Primaria se atopa nunha situación crítica que pon en risco un dos piares do sistema sanitario. No texto defendeu que a Xunta non debería «maquillar» a realidade con datos que, ao xuízo dos profesionais, non reflicten a situación real sobre o terreo. Como exemplo da carga, o documento aludía a consultas diarias nas que algúns médicos atenden entre 40 e 50 pacientes, cifras que complican ofrecer unha asistencia de calidade.
Os asistentes reclamaron ademais a recuperación do traballo os fins de semana e festivos que permita unha cobertura máis homoxénea e un plan específico para reducir as listas de espera na Atención Primaria. Entre as súas demandas figura tamén a aplicación dunha xornada de 35 horas semanais para os médicos, que os convocantes consideran necesaria para mellorar as condicións laborais e a atención á cidadanía. O’Mega reclama respostas concretas e calendarios de actuación que permitan negociar a retirada dos paros indefinidos.
A protesta, que transcorreu sen incidentes destacables, incluíu a participación de persoal tanto de centros de saúde como de hospitais e desenvolveuse con berros e pancartas reclamando investimento e reformas estruturais. Os manifestantes alertaron de que, se non se establecen canais de diálogo efectivos e medidas palpables, a situación podería agravarse e estenderse a máis servizos. Por agora, a Consellería non anunciou reunións próximas coa representación sindical que coordina os paros.
A mensaxe dos profesionais foi clara: reclaman unha negociación real e non só declaracións públicas, e demandan que a Xunta poña sobre a mesa propostas concretas para reverter o deterioro da Atención Primaria. Mentres tanto, os paros e a renuncia ás peonadas continúan sendo a principal presión do colectivo para forzar un cambio de rumbo na xestión sanitaria autonómica.
