Rosalía iniciou este luns no LDLC Arena de Lyon a xira mundial do seu cuarto álbum, «Lux», diante de unhas 15.000 persoas. A artista presentou por vez primeira en directo o repertorio completo do disco, deseñado como un espectáculo teatral que mestura balé clásico e música electrónica. A posta en escena, mantida en segredo ata o último intre, aspirou a converter o concerto nunha experiencia total e cerimonial. O obxectivo, segundo a produción, é levar este formato a varias cidades de Europa e América nos próximos meses.
O concerto comezou cunha atmosfera controlada: compuertas e estruturas escénicas ocultaron durante longo rato a disposición do escenario, e a revelación foi tan teatral como precisa. Desde unha gran caixa branca emerxeu a cantante, vestida cun tutú e zapatillas de punta, o que deixou claro desde o inicio o contraste entre a estética do balé e a música contemporánea que ía dominar a velada. A combinación de elementos clásicos e electrónicos marcou o ton dunha noite que buscou sorprender en cada transición.
A organización do espectáculo contou coa orquestra Heritage situada no centro do recinto, que ofreceu acompañamento en directo en varios pasaxes da actuación. Os primeiros temas foron os que abren o álbum «Lux»: «Sexo, violencia y llantas» e «Reliquia», que funcionaron como carta de presentación da nova proposta sonora. A presenza dunha orquestra nun formato pop-electrónico subliñou a aposta por un son híbrido e por arranxos máis complexos que nas xiras anteriores.
Un arranque teatral e hermético
A produción mantivo a maior confidencialidade ata instantes antes do inicio, evitando filtracións sobre a escenografía e os cambios de vestiario. Ese hermetismo traducíuse en momentos de sorpresa para o público, que viveu a aparición da artista como unha especie de acto ritual. A teatralidade non foi só visual: a coreografía, a iluminación e a secuencia musical formaron un relato escénico pensado para provocar impacto.
Tras a apertura en clave de balé, a artista experimentou rápidas transformacións de vestiario e rexistro. Un velo substituíu ao tutú para a interpretación de «Mio Cristo Piange Diamanti», cunha estética próxima á grandeza operística. O contraste foi radical cando, nun xiro cara á electrónica de baile, apareceu con cornos de plumas negras para «Berghain», que soou nunha versión remezclada e orientada á pista.
Equilibrio entre o novo e o coñecido
Ademais dos temas do novo disco, a cantante intercalou varios éxitos da súa etapa anterior, especialmente de «Motomami». Soaron cancións como «Saoko», «La fama», «La Combi Versace», «De madrugá» e «El redentor», creando un percorrido que permitiu ao público conectar o inédito co xa consolidado. A alternancia serviu para sosteñer a enerxía do concerto e para que os seguidores atoparan momentos familiares no medio das propostas máis experimentais.
A resposta do público foi calorosa desde os primeiros compases. O LDLC Arena, que acolleu por vez primeira á artista, mostrou unha mestura de expectación e entusiasmo, con reaccións que foron dende os aplausos espontáneos ata a entrega total nos pasaxes de danza e electrónica. A posta en escena de gran formato e os constantes cambios de rexistro contribuíron a unha sensación de vértigo controlado que moitos asistentes cualificaron de inesquecible.
Críticos e espectadores destacaron a ambiciosa aposta artística: unha xira que busca trascender o concerto tradicional para situarse na fronteira entre o teatro, a ópera e a música de club. Esa hibridación plantea riscos creativos, pero tamén abre novas posibilidades para a carreira da intérprete, que consolida unha imaxe imprevisible e de forte carga visual.
A xira «Lux» continuará nos próximos meses por diferentes países, nun itinerario deseñado para presentar a obra completa en recintos de gran capacidade. O reto será manter a intensidade da primeira noite mentres a produción escala e adapta o montaxe a distintos escenarios. Se a recepción de Lyon serve de indicio, a proposta promete converterse nun dos grandes fitos musicais do ano.
