Varios condutores en Ourense seguen crendo que a zona azul (ORA) permanece activa, a pesares de que o servizo foi suprimido e xa non está en vigor, segundo publicaron medios locais o 15 de marzo de 2026. A confusión débese, en boa parte, á ausencia de sinais que indiquen o final da área regulada, ás liñas azuis que aínda permanecen pintadas no pavimento e aos parquímetros e outros dispositivos que seguen en pé. Algúns usuarios tentaron efectuar o pago sen conseguilo, o que alimenta dúbidas sobre o estado real do estacionamento regulado.
A desaparición da ORA deixou un panorama urbano contraditorio: por unha banda, a normativa municipal que puxo fin ao sistema; por outra, a presenza física de elementos propios da regulación. Esa disonancia provoca incerteza entre residentes, visitantes e comerciantes, que non saben se deben buscar aparcamento libre ou manter precaucións ante posibles sancións.
En distintos puntos do centro e de rúas adxacentes obsérvanse sinais irregulares: banderolas xa retiradas nalgúns illotes, marcas viarias aínda visibles en treitos de calzada e máquinas de cobro que non foron desinstaladas. Os pagos, nos casos en que se intentan, non sempre funcionan, o que engade frustración á desinformación. Fontes municipais non ofreceron unha comunicación clara e centralizada na información consultada.
Confusión e sinais contradictorias
A falta de sinais que indiquen expresamente o fin da zona azul é o principal motivo identificado polos condutores que contactan con medios e redes sociais. As franxas pintadas na calzada —herdanza de anos de regulación— xeran a impresión de que a ordenanza segue vixente, sobre todo para quen usa a cidade con pouca frecuencia. Ademais, os aparellos electrónicos que permanecen na vía pública convidan a intentar o pago, aínda que o sistema xa non aceite transaccións relacionadas coa ORA.
Esta ambigüidade agrávase cando os traballos de mantemento urbano modifican o aspecto das rúas. En varias zonas, obras paralizadas e cortes de tráfico deixan sinais provisionais que se solapan coas marcas antigas, dificultando a interpretación dos condutores. A coexistencia de elementos obsoletos e de actuacións provisionais contribúe a unha percepción de desorde que, segundo os veciños, debería solucionarse canto antes.
Impacto para condutores e comercio
Os efectos prácticos alcanzan tanto a quen busca aparcar como aos negocios de proximidade. Condutores que descoñecen a supresión da ORA perden tempo tentando pagar ou cambian os seus hábitos de estacionamento por medo a sancións. Pola súa banda, comerciantes alertan de que a incerteza pode frear a clientela de paso, que opta por non entrar se non está segura das normas vixentes.
A persistencia de sinais e máquinas obsoletas tamén xera dúbidas sobre o custo que terá deixar claros os límites do sistema: retirar aparellos, repintar ou eliminar marcas viarias e sinalizar o fin da regulación esixe unha intervención municipal coordinada. Mentres tanto, a percepción de desorde perxudica a imaxe da cidade entre visitantes ocasionais e condutores profesionais.
No plano informativo, a comunicación pública xoga un papel esencial. A ausencia dun mensaxe contundente e visible por parte do concello deixa o baleiro que ocupan rumores e mensaxes contradictorias nas redes. Veciños consultados por medios poñen o acento na necesidade dunha campaña clara que explique a partir de cando e en que zonas a ORA deixou de aplicarse, e que detalle as actuacións previstas para ordenar a vía pública.
Por agora, a solución máis inmediata reclamada polos usuarios é retirar os parquímetros inútiles, borrar ou renovar as marcas viarias que inducen ao erro e colocar sinais que aclaren o novo mapa do estacionamento. Só con pasos concretos a cidade poderá pechar a etapa da ORA e evitar que unha parte importante da poboación siga crendo que o pago é obrigado cando, segundo a normativa xa en vigor, non o é.
