Na sesión plenaria celebrada este 25 de marzo de 2026 no Congreso dos Deputados, o presidente do Goberno, Pedro Sánchez, e o líder do Partido Popular, Alberto Núñez Feijóo, protagonizaron un cara a cara que se produciu na plena escalada do conflicto en Oriente Próximo. O choque político tivo lugar un día antes de que a Cámara Baixa debatese a convalidación do denominado decreto anticrise, un paquete que inclúe rebaixas fiscais destinadas a mitigar o impacto da crise bélica sobre os prezos e a economía familiar.
O cara a cara e o que está en xogo
A sesión arrancou co ton propio dos grandes debates nacionais: acusacións cruzadas, apelacións á responsabilidade institucional e ollada posta no calendario parlamentario. Sánchez defendeu a necesidade de medidas inmediatas para conter a subida de custes que xa afectan sectores como o transporte, a pesca e a agricultura; Feijóo, pola súa banda, criticou a xestión do Executivo e esixiu medidas máis consistentes e permanentes, máis alá de alivios fiscais «puntuais», segundo fontes próximas ao PP.
No discurso do presidente escoitáronse referencias constantes á urxencia de dar resposta á cidadanía mentres persistan os efectos colaterais do conflito en Oriente Próximo. O Goberno argúe que a convalidación do decreto permitirá despregar «continxencias fiscais» rápidas para amortiguar subidas en carburantes e subministracións enerxéticas que, en comunidades costeiras como Galicia, repercuten directamente nas rulas e na cadea loxística que conduce peixe e marisco aos mercados.
Para Feijóo, que conserva o seu arraigo galego a pesares do seu papel nacional, o debate tamén foi unha oportunidade para marcar distancia fronte á estratexia do Executivo e reforzar o seu perfil de oposición. Non é a primeira vez que o expresidente da Xunta utiliza os asuntos económicos para reclamar coherencia: na súa intervención subliñou a necesidade de reducir gastos superfluos e de presentar un plan a medio prazo en lugar de medidas «parche» que, ao seu xuízo, xeran incerteza.
Antecedentes e a encrucillada parlamentaria
A votación do decreto anticrise chega nun momento delicado na aritmética parlamentaria. O Goberno logrou polo menos o respaldo anunciado de formacións que ata agora xogaron un papel volátil en votacións clave; entre elas, Junts manifestou o seu apoio público, o que facilita a convalidación na Cámara Baixa e reduce a incerteza sobre o resultado final. Ese respaldo, á falta de confirmación oficial no propio pleno, alivia a presión gubernamental pero non difumina o debate político que atravesa toda a sesión.
En Galicia, a medida obsérvase con atención. A estrutura produtiva da comunidade —con un importante peso da pesca en portos como Vigo e A Coruña, así como do transporte por estrada que conecta a industria conserveira e do sector agrario na provincia de Lugo— fai que os alcaldes e os axentes económicos sigan con interese cada reforma fiscal que afecte a carburantes e subministracións. Na última semana, patronais e sindicatos trasladaron as súas preocupacións sobre a capacidade das familias para absorber incrementos de prezos, e esperan que as medidas aprobadas inclúan axudas concretas e áxiles.
Historicamente, os decretos-lei foron unha ferramenta do Executivo para responder con rapidez a perturbacións externas: desde crises enerxéticas ata catástrofes naturais. Pero o seu uso masivo tamén alimenta a crítica da oposición, que acusa o Goberno de forzar a vía do decreto para evitar un debate máis profundo e consensuado en comisións. Esa tensión quedou patente no intercambio de hoxe, onde a apelación á responsabilidade institucional mesturouse con acusacións de improvisación.
