Sara Torres, autora das novelas que a puxeron como unha voz destacada da literatura contemporánea española, participou esta semana no videopodcast ‘Libros y Cosas’ do suplemento ABRIL de Prensa Ibérica para presentar o seu novo ensaio, El pensamiento erótico, publicado o 15 de xaneiro. Na entrevista, gravada para a plataforma do suplemento, a escritora explicou as razóns que a levaron a escribir un libro que cuestiona o binarismo heterosexual e propón outras maneiras de vivir o corporal e o sexual. A conversa serviu para introducir ao público os obxectivos do volume e para plantexar de forma accesible algunhas claves teóricas e prácticas da súa proposta.
Nacida en Gijón en 1991, Torres chega ao ensaio tras o recoñecemento acadado con novelas como ‘Lo que hay’ e ‘La seducción’, que a situaron entre as revelacións literarias dos últimos anos. No seu novo texto busca desmontar imaxes e narrativas que, segundo ela, nos formaron nunha idea limitada e dual da sexualidade en Occidente. A súa proposta non persegue un rexeitamento frío das tradicións, senón a procura de prácticas que alimenten o pracer e reduzan a violencia simbólica asociada á chamada «fantasía hetero-real».
O libro intenta, en palabras da propia autora ao longo do diálogo, ofrecer ferramentas para repensar como nos relacionamos cos corpos e co desexo, afastándose de oposicións ríxidas que organizan moitos relatos culturais. Torres plantea que é posible elaborar modos de encontro máis responsables e gozosos, que poñan no centro a experiencia sensible e colectiva sen caer en novos dogmatismos. Publicado a mediados de xaneiro, o ensaio abre un espazo para discutir tanto en ámbitos académicos como en públicos máis amplos.
A charla en ‘Libros y Cosas’ estivo dirixida por Inés Martín Rodrigo e Álex Sàlmon, que conseguiron articular preguntas que alternaron o persoal e o teórico. Neste intercambio, Torres insistiu na importancia de xerar sensacións agradables non só no outro, senón tamén no propio corpo, e en como a linguaxe que empregamos consigo mesmo inflúe directamente no ánimo e na calidade dos encontros. Defendeu a idea de que coidarse e coidar ao outro nunha conversa ou nunha experiencia erótica é unha responsabilidade compartida que require atención e práctica.
Durante a entrevista a autora vinculou de forma explícita a relación entre a autoconversa e a ansiedade: sinalou que unha voz interior crítica ou acelerada tende a desestabilizar, e que moderar ese diálogo pode ser unha forma de evitar a tensión nos vínculos interpersoais. Desde esa óptica, o coidado do encontro non é só cuestión de normas externas senón de pequenas técnicas de atención e dun axuste na maneira de falarse e de dirixirse ao outro. A proposta, por tanto, combina elementos filosóficos con recomendacións concretas para a vida cotiá.
O texto e a conversa sitúan a Torres na tradición de autores que cruzan literatura e pensamento para intervir en debates sociais contemporáneos sobre identidade, desexo e poder simbólico. A súa crítica ao binarismo heterosexual enmárcase nunha discusión máis ampla que gañou presenza nas humanidades e nos centros culturais, e a súa aproximación aposta por desprazar fantasías identitarias que ela considera conflictivas. A diferenza dun ensaio académico estrito, o libro busca diálogo e prácticas aplicables fóra do ámbito universitario.
‘Libros y Cosas’, o formato audiovisual do suplemento ABRIL, ofrece neste episodio unha lectura informada e próxima do ensaio, combinando referencias culturais con experiencias persoais da autora. A emisión, dispoñible nas plataformas habituais do suplemento, propón ao espectador non só unha presentación do libro senón unha conversa na que se observan tensións e posibilidades: a tensión entre teoría e vivencia, e a posibilidade de transformar hábitos relacionais. Esa dinámica converte a peza nun complemento útil para quen se acheguen despois ao texto impreso.
Con este ensaio e a súa intervención no pódcast, Torres aporta unha voz que intenta reformular como pensamos o erotismo e a convivencia corporal na modernidade. A súa chamada ao coidado e ao pracer compartido plantexa preguntas incómodas e ofrece ferramentas para responderas: non se trata só de teorizar, senón de ensaiar outras maneiras de estar cos demais e con un mesmo. O libro e a conversación convidan a lectores e lectoras a replantexar hábitos e, sobre todo, a prestar atención ao que sucede nos encontros cotiáns.
