Marisa Blanco Fernández, de 75 anos, e Ramiro Seijas, de 82, están a piques de celebrar o seu segundo aniversario de namoro tras terse coñecido por casualidade nun programa de radio local. Ela chamou ao programa, lanzou unha broma no aire —«Se hai algún avariado que lle guste…»— e ese xesto improvisado abriu a porta a unha relación que ambos describen como transformadora.
A chamada que rompeu a rutina
Foi unha tarde sinxela, daquelas nas que a radio segue sendo compañía segura en moitos fogares da ría. Marisa escoitaba desde a dársena de Malpica e Ramiro desde a súa casa en Pontedeume. Ela optou por anunciarse en directo e, para a súa sorpresa, recibiu chamadas: «Chamaron oito», lembra con mestura de asombro e graza. Daquela intervención xurdiu un contacto telefónico que acabou derivando nunha cita informal, un paseo polo peirao e conversas que se alongaron ata facerse costume.
Non houbo estridencias nin xestos grandilocuentes; o que veu despois foron pequenas decisións que, xuntas, mudaron a vida cotiá de ambos. Compartir sobremesas, escapadas á ría e a asistencia mutua en cuestións prácticas converteronse no novo ritmo das súas semanas. «Cambiounos a vida totalmente», confesan en voz baixa cando narran a historia a veciños e amigos.
«Cambiounos a vida totalmente»
E é que a radio, máis alá de ser medio de información, funcionou aquí como facilitador social: permitiu que dúas persoas que non frecuentan as aplicacións nin os espazos de encontro habituais se recoñecesen e se deran unha oportunidade. A voz do outro lado da emisora foi suficiente para que se atrevesen a quedar.
A radio como termo de encontro na Galicia rural
En Galicia a radio conserva un papel comunitario de primeiro orde. Desde emisoras municipais ata programas de ámbito comarcal, a frecuencia modulada actúa como un fío de conexión para vilas costeiras e aldeas onde a vida pública se concentra en puntos concretos: a lonxa, a praza ou a casa do pobo. En rexistros persoais como o de Marisa e Ramiro, ese canal tradicional soubo xerar confianza onde a interacción dixital non sempre chega.
Cómpre lembrar que a comunidade galega ten unha poboación envellecida en comparación coa media española, o que converte en prioridade as políticas que fomenten a sociabilidade e o benestar das persoas maiores. Non é a primeira vez que se documentan encontros promovidos por emisoras locais; con todo, a espontaneidade deste caso chama a atención polo seu resultado práctico: dúas vidas que se enriquecen mutuamente a partir dun xesto aparentemente inocente.
A xeografía e a historia da costa atlántica galega tamén axudan a entender por que estes lazos toman corpo con rapidez: os portos, os peiraos e as prazas foron tradicionalmente escenarios de intercambio. En municipios como Malpica e Pontedeume, a cultura marítima e a vida comunitaria son aínda marcos de referencia para moitas actividades cotiás, e a radio é unha prolongación sonora dese tecido social.
Da anécdota á política social: leccións e retos
Máis alá do valor humano da historia, hai cuestións prácticas que deberían ocupar aos responsables locais. Programas de acompañamento, transporte e actividades interxeracionais demostraron ser eficaces para combater a soidade, pero a experiencia desta parella subliña a importancia de non subestimar as solucións informais. Unha emisora local con seccións dedicadas á poboación maior, tertulias da memoria ou espazos para anuncios persoais pode converterse nunha ferramenta preventiva contra a soidade e nun punto de apoio para a inclusión social das persoas maiores.
