O Ministerio de Vivienda pechou o balance de 2025 confirmando que a venda de vivenda en Pontevedra sufriu un retroceso e que apenas un 10% das operacións corresponderon a inmobles de obra nova. En total rexistráronse 767 compravendas no municipio, unha cifra sensibelmente inferior á do exercicio anterior —segundo os datos oficiais, un descenso do 16%— e moi por baixo dos movementos rexistrados en 2022. A estatística evidencia ademais que a maior parte do mercado segue sendo de segunda man, pese á proliferación de promocións en distintos barrios da cidade. A escaseza de vivenda protexida agrava a situación para os compradores con menos recursos.
Do total de operacións certificadas polo Ministerio, só 76 corresponderon a inmobles sen estrear, o que sitúa a vivenda nova nun lugar case marginal dentro do mercado pontevedrés. Así mesmo, apenas 8 das vendas contaron con algún tipo de protección oficial, segundo o mesmo informe. Estes números poñen de manifesto un dobre desequilibrio: por unha banda, unha oferta nova que non se traduce en vendas; por outra, unha falta de stock protexido que limita as opcións de acceso a vivenda asequible.
O contraste entre a presenza visible de obras e guindastres en distintos puntos da cidade e a prevalencia da compravenda de segunda man resulta chamativo. Promocións particulares e proxectos no centro urbano foron gañando protagonismo, pero a adquisición desas vivendas de obra nova non seguiu o mesmo ritmo. Boa parte da demanda concéntrase en pisos xa utilizados, que absorben a actividade do mercado e marcan o ritmo dos prezos e das transaccións.
Fontes do sector consultadas por este xornal apuntan a varios factores que explican a caída nas operacións e o escaso peso da obra nova. O endurecemento das condicións hipotecarias, a subida do custo da vida e a elevada carga de financiamento para promotores inflúen na demanda e na velocidade de comercialización. Ademais, moitos compradores prefiren negociar sobre produto existente, que adoita presentar márxenes de negociación maiores e prazos de entrega inmediatos.
A escaseza de vivenda con algún grao de protección pública é outra peza clave no diagnóstico. Con só oito vendas protexidas, o mercado non está a satisfacer as necesidades de colectivos con recursos limitados nin das persoas que procuran a súa primeira vivenda. Xestores municipais e asociacións de vivenda levan anos reclamando medidas que incentiven a producción de vivenda asequible e mecanismos de acceso que non dependan exclusivamente do mercado libre.
No plano urbanístico, a proliferación de promocións en barrios e no centro apunta a unha oferta que aínda non atopa o seu comprador ideal. Algúns proxectos apostan por tipoloxías de maior prezo ou por acabados orientados a investidores, o que limita o seu atractivo para familias e mozos que precisan condicións máis asequibles. O desaxuste entre a oferta construída e a demanda real tradúcese, en último termo, nun parque de vivenda que non facilita a mobilidade social nin a estabilización demográfica.
As autoridades locais e autonómicas afrontan agora a dobre tarefa de incentivar vendas de obra nova sen renunciar á promoción de vivenda protexida. Para axentes do sector, é imprescindible combinar incentivos fiscais, maior colaboración público-privada e liñas de crédito específicas para que a produción atenda tamén á demanda social. Sen medidas complementarias, advirten, o mercado podería seguir polarizándose entre produto de alto prezo e segunda man, deixando fóra a quen máis necesita vivenda accesible.
En definitiva, os datos de 2025 debuxan un mercado de vivenda en Pontevedra con menos transaccións e cunha obra nova que ocupa un lugar residual nas vendas. Con 767 operacións rexistradas e apenas 76 delas de obra nova, a cidade afronta o reto de traducir a actividade constructora visible en solucións reais de acceso á vivenda. A resposta política e o axuste da oferta ás necesidades reais dos compradores serán claves para notar unha recuperación equilibrada nos próximos anos.
