Nove empregados do servizo da ORA de Ourense levan aos tribunais o despedimento que sufriron tras un expediente de regulación de emprego (ERE) anunciado pola empresa concesionaria, e o xulgado deberá decidir o próximo 23 de marzo se houbo vulneración de dereitos e se procede a súa readmisión. A denuncia céntrase na supresión unilateral do servizo por parte do Concello, que segundo os demandantes e o BNG se realizou sen os informes técnicos necesarios. O proceso xudicial chega coa administración local xa disposta a asumir as indemnizacións reclamadas, aínda que os traballadores sosteñen que aínda non percibiron contías. A decisión do tribunal determinará non só responsabilidades laborais, senón tamén o futuro da xestión do aparcadoiro e da grúa na cidade.
O portavoz do BNG no Concello, Luis Seara, cualificou a actuación municipal de «realizada pola porta de atrás» e advertiu de que a eliminación do servizo se produciu sen a tramitación técnica adecuada. Seara sostén que a retirada da ORA obedeceu a un criterio máis político ca técnico e que esa decisión desencadeou o ERE que permitiu á empresa despedir aos traballadores. No seu relato, a falta de transparencia e de documentación previa agrava a posición do Concello ante o xuíz. O grupo nacionalista puxo o acento en que, se se confirma a vulneración de dereitos, a readmisión será a única vía para reparar o prexuízo.
O Concello, segundo sinalou o propio BNG, xa aceptou facerse cargo das compensacións económicas derivadas do conflito laboral e asumirá a cantidade de 314.000 euros en concepto de indemnizacións se así o determina a sentenza ou se alcancan acordos extraxudiciais. A pesar dese anuncio, os afectados aseguran que aínda non cobraron ningunha contía e que a incertidume laboral mantense. A cifra que se reclama contempla as retribucións e compensacións polo despedimento colectivo que executou a empresa concesionaria tras a supresión do servizo. A posible readmisión multiplicaría o impacto administrativo e financeiro sobre a xestión municipal.
O BNG puxo ademais o foco no estado do servizo da grúa, que se mantén en condicións que describen como «críticas». Os representantes municipais nacionalistas alertan de que o material utilizado está obsoleto e de que as grúas acumulan un desgaste extremo, cunha media dun millón de quilómetros segundo as súas afirmacións, o que tería provocado incidentes por fallos técnicos. Esa precariedade, sosteñen, afecta á seguridade viaria e á prestación adecuada do servizo de retirada de vehículos. A xestión fragmentada do aparcadoiro e da grúa, engaden, incrementou os riscos operativos para usuarios e operarios.
A supresión da ORA tamén tivo consecuencias visibles no centro urbano, onde a falta de control da rotación de vehículos converteu zonas céntricas no que Seara definiu como un «garaxe ao aire libre». Comerciantes e veciños amosaron a súa preocupación polo descenso da mobilidade e pola dificultade para atopar prazas libres, o que repercute na actividade comercial. O BNG argumenta que a política aplicada non só afecta aos traballadores despedidos, senón á xestión ordinaria do tráfico e ao uso do espazo público. Esa percepción cidadá alimenta o debate sobre se a eliminación do servizo foi oportuna e planificada.
Ademais do custo en indemnizacións, o grupo municipal nacionalista cuestiona a nova factura de adxudicar só o servizo de grúa, que segundo os seus cálculos implicaría un desembolso de 1,4 millones de euros, unha cifra practicamente equivalente á que antes cubría ambos os servizos en conxunto. Segundo o BNG, ese cambio de modelo contractual non se xustificou con criterios económicos sólidos e podería supoñer un encarecemento para as arcas municipais. A comparación entre o que custaba antes o servizo integral e o que se pagaría agora pola grúa alimenta as críticas sobre a xestión municipal. O debate sobre a eficiencia e a transparencia do contrato instalouse na axenda local.
A empresa concesionaria foi a responsable de executar o ERE tras a modificación do servizo e, de forma paralela, o Concello terá que facer fronte ás consecuencias xurídicas e administrativas que deriven da resolución xudicial. Se o tribunal declara a vulneración de dereitos, a orde de readmisión podería obrigar á reversión de decisións xa asumidas pola administración local. Nese escenario, a conciliación entre o interese público por manter os servizos e a obriga de respectar os dereitos laborais será o principal desafío. As posibles vías de acordo entre as partes, non obstante, seguen abertas ata a data sinalada para a sentenza.
Os traballadores afectados, nove en total, manteñen a demanda como vía para reclamar a reparación polo despedimento e para esixir que se restablezan os seus postos se así o determina a xustiza. A situación xerou malestar no colectivo e o temor de que a falta de resolución afecte ás súas economías familiares. Aínda que o Concello anunciou que asumirá as indemnizacións se procede, a tensión social e laboral permanece latente en Ourense. As próximas semanas serán determinantes para saber se o conflito se soluciona nos tribunais ou mediante un acordo que evite a readmisión.
O 23 de marzo perfílase, en consecuencia, como unha data clave para decidir o futuro inmediato do servizo de aparcadoiro e da grúa na cidade e para dirimir responsabilidades administrativas e laborais. Máis alá da resolución xudicial, a polémica puxo en evidencia a necesidade de procedementos máis claros e de maior transparencia na contratación e xestión de servizos municipais. O resultado da causa podería marcar un precedente na forma en que Ourense aborda a externalización e supervisión de prestacións que afectan á vida urbana. Mentres tanto, a cidade segue coa prestación da grúa en condicións que, segundo os seus críticos, requiren unha revisión urxente.
